Casemanagement is toe aan volgende beleidsstap
Casemanagement is dé oplossing om ingewikkelde zorg makkelijker te maken. Dat geldt vooral voor mensen met een complexe vraag, een beperkt vermogen om zelf alles te regelen en als de zorgverlening aan hen organisatorisch ingewikkeld is.
Deze combinatie komt steeds vaker voor. Denk maar aan zorg voor kwetsbare ouderen, mensen met de ziekte van Parkinson, schizofrenie patiënten, probleemjongeren en mensen met dementie. Maar deze makkelijke oplossing voor moeilijke problemen, ligt beleidsmatig moeilijk.
Functie casemanagement is helder
Casemanagement (externe link) heeft in de dementiezorg een hoge beleidsprioriteit (externe link) gekregen. Zo’n 250.000 mensen lijden aan deze slepende, dodelijke ziekte. Reden voor de VWS bewindslieden om er begin november een beleidsbrief (externe link) aan te wijden en om op 1 maart 2012 een invitational conference erover te organiseren.
De conferentie liet zien dat de discussie of casemanagement een taak of functie is, niet meer zo’n issue is. De betrokken professionals moeten de juiste competenties hebben: kunnen organiseren, de zorgproblematiek kennen, met de sociale omgeving kunnen werken en psychosociale methodieken beheersen (bijvoorbeeld psycho-educatie, familiegesprekken, rouwbegeleiding). Ze moeten korte lijnen hebben naar een multidisciplinair team, niet alleen maar praten en managen, maar ook (be)handelen. Gezag bij collega’s binnen en buiten de eigen organisatie is van doorslaggevend belang.
Niet opgeloste vragen
Maar er zijn ook nog niet opgeloste vragen. Moet je casemanagement alleen aanbieden als de problemen de spuigaten uitlopen of direct bij het vaststellen van de ziekte? Is de casemanager een zorginhoudelijk specialist of een specialist in het organiseren? Uit welke potje moet casemanagement worden betaald: ZVW, AWBZ, WMO? Hoe past casemanagement in financieringsmodellen van geïntegreerde zorg, zeker als het om populatiegerichte bekostiging gaat? En hoe kunnen gemeenten daarin een goede plek in innemen?
Nieuwe beleidsstap
De conclusie van de conferentie was duidelijk: we zijn een heel eind opgeschoten met casemanagement. Het is inmiddels een gangbare methodiek met veel goede toepassingsmogelijkheden, ook buiten de dementiezorg. Maar we moeten wel een volgende beleidsstap maken.
Eenduidigheid
Daar zijn nu eens géén nieuwe experimenten voor nodig. Wat nodig is, is standaardisering van begrippen, competenties en kwalificaties, en eenduidigheid van instrumenten (bijvoorbeeld het individuele zorgplan), zodat we in één informatiesysteem kunnen werken. Er moet ook eenduidigheid zijn over wat nodig is; de zorgstandaard zal daarbij helpen. De bestaande financieringssystemen zijn flexibel genoeg om een betaaltitel te vinden. De vraag is nog wel: wie zal wat betalen?
Knopen doorhakken en regelen
Cliënten hebben er baat bij dát het geregeld wordt. Hóe het geregeld wordt is een zaak van de genoemde partijen. Dit betekent knopen doorhakken. De verzekeraars (ZN) zijn al een eind op streek met een financieringsmodel. De cliënten (Alzheimer Nederland) weten wat ze willen. De beroepsverenigingen kunnen best de vereiste competenties expliciteren. Het is een systeemverantwoordelijkheid van de Rijksoverheid om het proces te trekken. VWS kan na deze conferentie de werkagenda opstellen om de knopen door te hakken en het proces makkelijker te maken. Wordt het voor cliënten eindelijk ook wat makkelijker. Daar was het tenslotte om te doen!
Deze blog 'Casemanagement is toe aan volgende beleidsstap' staat ook op Skipr (externe link).
Over de auteur
Abonneer je op de nieuwsbrief van Vilans
Blijf wekelijks op de hoogte van nieuwe kennis, activiteiten, trajecten en vacatures van Vilans.
Wim Bosschaart
19 maart 2012 om 05:43
Als je de Cliënten een goede zorg wil geven is het wel handig oom daar erts bij stil te staan wat er voor moet doen en ook hoe goed kan blijf een doen oom mensen te vrede te houden . Ja en ook samen als te bespreken en niks achter hen rug oom doen . Want een goede zorg begint altijd bij een Cliënt anders hand ook geen werk ge hand als ze er niet waren . En ik ken het weten wat zorg in houd wat ik heb ook 20 jaar en thuisleven gehand . En ik werk nu ook al tien jaar in de zorg allen dan bij het hoofdkantoor . En dan beng ik ook noch een Cliënt voor een baar uren in de week bij de zelfde zorg dus . Alle begingen zijn moeilijk als noch niet eens een beging hebt . Ja veel vraag geen zijn noch niet eens een antwoord hebben . Ja als antwoorden hebt zijn ook niet altijd haal baar oom mee te werken . Want moet het eerst noch een uit proberen dat het ook lekker gaat werken in een langer duur er peter van woord oom een heel goede zorg te geven en te krijg een oom het te behouden . In de zorg kan het altijd peter gaan wat heb je er aan oom geen goede zorg te geven aan Cliënten . Ja ook Cliënten zijn mensen en behandel hen ook als mens . Zo krijg je ook dat zij als mens een goed gevoel krijg een in ze gaan ook makkelijker denken oom dat er goed bij voelen oom in Julie zorg te woon en te blijf een . Hoe wou anders een goede zorg zijn als niet een went hoe met mensen oom moet gaan .