Waar ligt het land waar mensen met een handicap willen wonen?

Er is een land waar mensen met een handicap willen wonen! Een land waar iedereen – letterlijk en figuurlijk – gehoord wordt. Een land waar we samen opgroeien. Een land waar iedereen krijgt wat hij of zij nodig heeft om goed mee te kunnen doen. Een land vol kansen voor iedereen. Kortom; een land waar iedereen het fijn heeft en waar iedereen gelijkwaardig is, al is niet iedereen gelijk. Dat land kunnen wij samen maken, als we dat willen. Niet door notities waar niemand iets van snapt, of door lange, saaie vergaderingen. Maar door alles toegankelijk te maken voor mensen met verschillende handicaps, door wetten te veranderen en door discriminatie te verbieden.

Heel kort samengevat is dit de conclusie van het boek ’Een land waar mensen met een handicap willen wonen’, dat ik in opdracht van MEE Zuidoost-Brabant en Vilans mocht schrijven en dat op 3 december 2010 werd gelanceerd. In het boek komen mensen met lichamelijke, psychische en verstandelijke handicaps aan het woord. Het eindigt met een samenvatting die al een aardige blauwdruk vormt van een land waar mensen met een handicap willen wonen.

Een boek, maar wat nu?

De ideeën voor een land waar het leven voor iedereen goed is, zijn er dus al. Sterker nog, ze staan in mijn boek en tijdens de lancering hebben we met politici, mensen die in het boek hun zegje hebben gedaan en andere belangrijke mensen  druk gediscussieerd over wat er moet gebeuren om dat land te realiseren. Daar zijn we nog lang niet over uitgepraat. Een paar voorbeelden.

Samen opgroeien

Over het algemeen is iedereen het er over eens dat kinderen met een handicap en kinderen zonder handicap samen moeten opgroeien, zodat ze van jongs af aan met elkaar leren omgaan. Samen naar school lijkt daarvoor de meest logische oplossing. Maar om nou als enige met een handicap tussen allemaal leerlingen zonder handicap te zitten is niet altijd fijn. Dat ben je zo’n vreemde eend in de bijt. Er moeten dus op elke school meer kinderen met een handicap zitten. Maar hoe regel je dat? En hoe zorg je ervoor dat elke school de middelen heeft om elke leerling goed onderwijs te geven? Het zogenoemde ‘rugzakje’ waarmee kinderen met een handicap naar een gewone school gaan, is veel te ingewikkeld. Dat moet toch beter kunnen?

Voorlichtingscampagne

Veel mensen weten niets over handicaps en kijken daardoor vreemd aan tegen mensen met een handicap. Hoe los je dat op zolang kinderen met en zonder handicap niet als vanzelfsprekend samen opgroeien? Door een voorlichtingscampagne van SIRE? En wat moet er dan in die campagne te zien zijn?

Wonen waar je wilt

Veel mensen met een handicap moeten nu op bepaalde plaatsen wonen omdat alleen daar zorg wordt geboden. In het land waar mensen met een handicap willen wonen, is dat anders. Daar kunnen mensen die zorg nodig hebben zelf kiezen waar ze willen wonen en is er overal zorg beschikbaar. Iemand suggereerde dat dat wel erg veeleisend is. Is dat zo? En als je  daarvoor kiest, hoe  kun je dat dan regelen?
Hetzelfde behandelen? Als je als persoon met een handicap mee wil doen in de samenleving, betekent dat dan dat je hetzelfde behandeld wilt worden als iemand zonder handicap? Of betekent dat dat er voor jou op sommige punten uitzonderingen moeten worden gemaakt om jou dezelfde kansen te geven als anderen?

Reageer op deze blog en discussieer mee over het land waar mensen met een handicap willen wonen!