Skiën zonder benen

Normaal kijk ik niet graag naar sport op TV, vooral niet naar de Winterspelen. Ik houd niet zo van kou en winter. Schaatsen is voor mij een trauma van bevroren tenen, natte billen en blauwe plekken. Ik associeer kou niet met een tijdsbesteding die kennelijk zo vermakelijk is dat men vrijwillig die kou opzoekt.

Maar dit keer was het anders, toen een jongeman tijdens een congres een fascinerend filmpje over zijn sportcarrière liet zien. De beelden wisselden zich af – op waterski's, een afdaling in de bergen, op een skischans... De ene sprong was nog schitterender en duizelingwekkender dan de ander. Het kippenvel op mijn armen ontstond dit keer niet vanwege het ijzige winterbeeld!

Verlamd en zelfstandig

Na de staande ovatie van de zaal als reactie op de film, pakte de jongeman de microfoon en zei: 'Dit kan je dus allemaal nog doen als je vanaf je middel verlamd bent.'

I was shocked. Ongelofelijk! Wat een lef, wat een moed.
De jongeman vertelde dat hij een aantal jaar geleden tijdens het skateboarden een ongelukkige val maakte waardoor hij verlamd raakte. Na zijn revalidatie begon hij weer zijn lievelingssporten te beoefenen, zoals skiën en snowboarden.

'Ik wil niet zielig gevonden worden. Net als mijn lotgenoten wil ik mee blijven doen in de maatschappij.' Hij legde uit dat veel mensen ervan uit gaan dat je met een beperking veel dingen niet meer kan, dat je altijd hulp nodig hebt. 'Terwijl ik heel veel nog wel kan. Ik vind het prettiger als mensen mij vragen "lukt het", in plaats van "kan ik helpen".'

Voorbeelden

Op TV en in de krant zien we nauwelijks beelden van mensen met een beperking. 'Ik herken mezelf nooit in de voorbeelden in de reclame. De media laat nauwelijks mensen zien zoals ik. ‘Wij’ worden goed opgeborgen, we maken daardoor geen deel uit van het straatbeeld.'

'En als ik ergens wordt gevraagd om iets te vertellen of te doen, gaat dat vaak niet over mij als persoon of wat ik kan, maar over mijn beperking. Terwijl mensen zoals ik vaak meer durven en misschien ook wel meer aankunnen dan anderen.'

Vooroordelen

Onder andere hierdoor bestaan er veel vooroordelen over mensen met een beperking. Bijvoorbeeld dat ze minder intelligent zouden zijn of er altijd onverzorgd uit zouden zien. 'Ik belde laatst naar een café, met de vraag of ik met een rolstoel kon komen.'

'De eigenaar zei dat hij niet open stond voor mensen in een rolstoel, want straks zou er een hele bus vol invaliden op zijn deur kloppen. En daar had hij 'natuurlijk' geen zin in, dat begreep ik toch wel? Ik ben toch naar zijn café gegaan, na een tijdje praten zei hij: "Oh maar als ze allemaal zo zijn als jij, dan mogen ze wel komen!".'

Coalitie voor inclusie

Hopelijk komt dankzij de Coalitie voor Inclusie en andere initiatieven steeds meer ruimte voor diversiteit in denken en beleid, in het beeld in de media en het straatbeeld. Want mensen met een beperking zijn mensen – met talenten.

Links

KJ projects (externe link)

Coalitie voor Inclusie  (externe link)