Een goed gesprek begint met koffie, of niet?

Er staat koffie klaar op de verdiepingsbijeenkomst van ‘Het goede gesprek’. Medewerkers schuiven aan om een antwoord te vinden op de vraag: wat kan er bij ons beter om te komen tot een goed gesprek met bewoners, met familie, met het management of met elkaar. Ik zit er voor het eerst bij, als vertegenwoordiger van de cliëntenraad.

Gastvrouwen vertellen

Naast mij zit een van de gastvrouwen, die ’s ochtends op de leefgroepen van het verpleeghuis de boel bestieren. Zij zorgen in de huiskamer voor het ontbijt en het natje en droogje voor de bewoners en blijven daar ook waardoor toezicht geborgd is. Zodat de verzorgenden tijdens de ochtendspits de bewoners uit bed kunnen helpen.

De gastvrouw naast mij wil wel wat kwijt over een goed gesprek met de familie. “Dat begint volgens mij met een bakje koffie. Je biedt koffie aan, gaat samen zitten en dan kan het gesprek gewoon op gang komen.” Haar collega’s knikken instemmend. Maar dan komt het: “Maar ik mag de familie geen kopje koffie aanbieden. Hoe kan ik dan met die mensen in gesprek komen?”Op sommige gezichten is verbijstering af te lezen. Anderen slaan de ogen neer, die kennen de regel. Herman Boers van Vilans zegt: “Nou misschien moeten we hier dus wat aan doen”. 

Begrip voor beperkt budget

Ik snap het wel. Familie die op bezoek komt, kan voor weinig geld koffie tappen op het centrale plein van het psychogeriatrisch verpleeghuis, of in het restaurant. En nee, het is niet de bedoeling dat de familie door het personeel van de huiskamer van koffie of thee wordt voorzien. Ik kom regelmatig op bezoek bij mijn tante Annie. Vaak ga ik dan met haar een eindje wandelen, of koffie drinken in het restaurant. En dan betaal ik keurig voor de koffie. Soms zit ik ook gewoon bij haar in de huiskamer. En regelmatig krijg ik iets te drinken aangeboden. Maar ik weet ook dat de verzorging op zo’n leefgroep een eigen budget heeft voor de maaltijden, drinken, en extra’s zoals een advocaatje, een plakje cake of knabbels bij een glaasje fris. En ik weet dat dat budget beperkt is. Toch sla ik het aanbod niet altijd af.

Geen rigide regels alstublieft

Dat het gastvrouwen wordt ingepeperd dat het bezoek geen koffie en thee mag worden aangeboden, vind ik een slechte zaak. Gastvrouwen en verzorgenden zijn mans genoeg om zelf te beoordelen wanneer een ‘kopje koffie van de zaak’ op z’n plaats is en wanneer niet. Rigide regels over een kopje koffie passen niet in een klimaat waar de bewoner centraal zou moeten staan.

Ik denk dat ik maar eens met het management rond de tafel moet voor een goed gesprek hierover. Met een bakje koffie erbij, natuurlijk.