Diversiteit in de zorg

Bij een onderwerp als diversiteit kom je veel andere begrippen tegen. Inclusief beleid, toegankelijkheid, interculturaliteit, participatie, etniciteit. Allemaal sluiten ze aan bij de grondgedachte dat iedereen de zorg moet ontvangen die bij hem of haar past. Diversiteit gaat dus over passende zorg ongeacht fysieke beperkingen, etnische of culturele achtergrond, seksuele voorkeur, leeftijd of geloof - om de belangrijkste te noemen.

Oog voor verschillen

Oog voor diversiteit helpt om adequaat toepasselijke zorg te bieden. Culturele of etnische verschillen beïnvloeden de wijze waarop iemand ziekte ervaart en met ziekte omgaat. Bovendien komen bij sommige groepen bepaalde ziekten meer voor dan bij anderen. Diabetes bijvoorbeeld zie je meer onder Turkse, Surinaamse en Antilliaanse mannen. Door voor zoiets oog te hebben, verbetert het  zorgaanbod. Dit kan door specifiek aandacht te besteden aan één groep (specifiek aanbod), of juist door in het gehele aanbod aandacht te hebben voor zoveel mogelijk verschillende groepen (inclusief aanbod).

Afspiegeling

Als het personeelsbestand een afspiegeling vormt van de samenleving, wordt ook het zorgaanbod meer divers. Organisaties moeten daarom rekening houden met de wensen en behoeften van al die verschillende mensen. 

Zorgzwaartepakketten en zorgleefplannen dwingen organisaties vraaggericht te (gaan) werken. Oog hebben voor het individu betekent oog hebben voor de verschillen. Alleen dan kunt u een aanbod doen toegesneden op de persoon. Bovendien: als organisaties straks niet te kampen willen hebben met personeelstekorten, zullen ze open moeten staan voor mensen uit andere culturele of etnische groepen. Daarmee is diversiteit een factor van belang bij de toekomstbestendigheid van uw organisatie.

De laatste twintig jaar is diversiteit steeds hoger op de agenda gekomen bij besturen, management en de politiek. Daar zijn verschillende oorzaken voor aan te wijzen:

• Onderzoeken wijzen uit dat grote groepen zorgvragers andere wensen en behoeften hebben dan de heersende norm. Mannen en vrouwen die ooit ‘uit de kast’ zijn gekomen, willen zich bijvoorbeeld niet laten opnemen in zorginstellingen waar een heteronorm heerst. 
• Langzaam dringt het besef door dat de ‘gastarbeiders’ uit de jaren zestig en andere groepen met een niet-Nederlandse achtergrond oud worden in Nederland. Ze verstaan lang niet allemaal Nederlands, kennen andere problematiek en gaan anders om met ziekte en mantelzorg. De verschillende groepen en daarbinnen individuele mensen hebben een grote verscheidenheid aan wensen en behoeften in de zorg. 
• Ook het zorgpersoneel is niet langer uitsluitend van Nederlandse komaf. Medewerkers willen werken waar zij de ruimte krijgen om zichzelf te zijn, waar zij evenveel kansen en mogelijkheden hebben als de rest van het personeel.

Links

Roze consortium 50 + (externe link)
De spreekbuis en belangenbehartiger van roze 50-plussers.

NOOM (externe link)
Netwerk van Organisaties van Oudere Migranten, representeert allochtone ouderen.

Stichting Allochtonen en Kanker (externe link)
Website van Stichting Allochtonen en Kanker, een patiëntenorganisatie speciaal voor allochtone kankerpatiënten en hun familie.

Mikado, kenniscentrum interculturele zorg (externe link)
Website van Mikado, kenniscentrum interculturele zorg. Mikado adviseert en helpt bij het toegankelijk maken en houden van zorg voor iedereen, ongeacht etnische of culturele achtergrond.

MIGHEALTHNET (externe link, Engelstalige site)
Informatienetwerk met good practices in de gezondheidszorg voor migranten en minderheden.

Documenten

Op zoek naar de regenboog (pdf, externe link)
Een onderzoek van MOVISIE over de mogelijkheden van de intermediaire rol tussen de achterban van de migrantenorganisaties en de voorzieningen van de gemeente.

Zorg om elkaar (pdf, externe link)
De cursus 'Zorg Om Elkaar', ontwikkeld door Pharos en Vilans, biedt oudere vluchtelingen en mantelzorgers de ruimte om na te denken en met elkaar te praten over het ouder worden.