Toegankelijk bouwen in Sneek
De gemeente Sneek bouwt een Centrum voor de Kunsten dat onder andere bestaat uit een poppodium, een muziekschool en een nieuw theater. Samen vormen zij straks het Cultureel Kwartier. De gemeente Sneek wil ervoor zorgen dat deze gebouwen toegankelijk zijn voor een zo breed mogelijke doelgroep. Hoe pakt de gemeente dit aan?
Samenwerking met belangenbehartigers
De gemeente Sneek werkt samen met een groep lokale belangenbehartigers. Dit zijn vertegenwoordigers van verschillende doelgroepen, zoals mensen met lichamelijke verstandelijke of psychische beperkingen. Samen met Vilans toetsen zij tijdens het hele bouwproces de plannen aan gebruikseisen en reiken ze oplossingen aan voor verbetering.
Tonny Douma, werkzaam bij de sector stadswerk binnen de gemeente Sneek: ‘Wij hebben zelf geen expertise in toegankelijkheid en huren daarom Vilans in om dit traject te begeleiden. Net zoals we ook experts inhuren voor bijvoorbeeld specifieke verwarmingszaken en geluidskwesties. Dit moet je niet allemaal zelf willen doen. Vilans helpt bij het verzamelen van alle wensen van de gebruikersgroepen en koppelt dit aan literatuur. Zo krijgen we een goed gefundeerd advies.’
Fase 1: Bespreking Programma van Eisen
Vilans heeft aan de hand van bestaande richtlijnen en normen een aanzet gemaakt voor een Programma van Eisen. Dit maakt duidelijk aan welke eisen het gebouw moet voldoen om goed toegankelijk te zijn. De gemeente Sneek, de gebruikersgroep en Vilans hebben het Programma van Eisen met elkaar besproken.
De architect die het nieuwe theater ontwerpt heeft het Programma van Eisen ontvangen. Zo kan de architect al vanaf de schetsfase rekening houden met verschillende gebruiksgroepen. Achteraf aanpassen kost meer geld dan direct meenemen. Dit blijkt ook uit een verkennend onderzoek van Vilans naar de kosten en baten van toegankelijk bouwen.
Fase 2: Ontwerpfase
Bij het bekijken van de tekeningen van het theater blijkt dat er geen rekening is gehouden met een lift voor mensen die minder goed ter been zijn. De gebruikersgroep neemt hierover een duidelijk standpunt in en geeft tips hoe het anders moet.
Toch heeft de architect in het nieuwe ontwerp geen lift opgenomen om bij het balkon te komen. De architect legt uit dat er op het balkon maar weinig zitplaatsen geschikt gemaakt kunnen worden voor mensen die niet goed ter been zijn en specifiek voor rolstoelgebruikers. Dit omdat het balkon opgebouwd is uit verschillende hoogtes die vrij steil loopt. Ook kunnen rolstoelgebruikers de lift niet gebruiken in geval van brand. Het kan dan zelfs gevaarlijk zijn als mensen niet snel weg kunnen komen. In de zaal zullen wel genoeg plekken zijn voor deze doelgroep.
Uit deze discussie blijkt hoe lastig het is om een gebouw te ontwerpen dat voor iedereen en in elke situatie geschikt is. Moet je in een rolstoel altijd overal in een gebouw kunnen komen? Hoe verhoudt de toegevoegde waarde zich tot de kosten? Kan de veiligheid wel gewaarborgd worden? De volgende vraag kan helpen om hierin een goede afweging te maken: Kan iedereen in het gebouw doen waarvoor het gebouw bedoeld is?
Door steeds met elkaar in gesprek te gaan worden de plannen steeds beter. De samenwerking tussen de verschillende partijen leidt tot een zo toegankelijk en gebruiksvriendelijk mogelijk gebouw.
Contactpersoon
