Twitter
Facebook
LinkedIn
Google+
E-mail

Laat die vaste dagindeling toch eens los

Verpleeghuizen zouden veel meer moeten uitgaan van het levensritme van ouderen, op die manier kunnen we veel meer bereiken

Deze blog is als opiniestuk geplaatst in Trouw van woensdag 15 maart.

De kwaliteit van langdurige zorg staat ook in verkiezingstijd hoog op de politieke agenda. Dat is goed, maar de discussie blijft te vaak hangen op het extra geld dat nodig is. Geld is uiteraard belangrijk, maar vooral de verouderde werkprocessen in verpleeghuizen moeten op de schop.

Stelt u zich eens voor. Van hogerhand wordt bepaald dat u elke middag om 5 uur binnen moet zijn – áls u al naar buiten mocht. Rond 5 uur krijgt u een maaltijd die u niet zelf hebt gekozen. ’s Avonds kunt u televisie kijken, maar de zender wordt door anderen gekozen. Vanaf 7 uur moet u naar bed en gaat het licht uit. Of u een ochtend- of een avondmens bent maakt niet uit. Wordt u daar boos of onrustig van? Dan krijgt u een kalmerend middel.

laat die vaste dagindeling toch eens los

Een doemscenario? Voor veel ouderen in de langdurende zorg is dit de harde realiteit. Als coach bij Vilans heb ik hier bijna dagelijks mee te maken. Onrust en agressie komen veel voor en de ‘oplossingen’ liegen er niet om. Ben je opstandig of vertoon je ‘moeilijk’ gedrag? Dan krijg je antipsychotica. Kom je ’s nachts je bed uit? Dan krijg je een bedhek of slaapmedicatie. Als je te vaak opstaat wordt je rolstoel tegen de tafel op de rem gezet of krijg je een gordel, als je je kamer overhoop haalt omdat je iets niet kunt vinden, worden de kasten afgesloten.

In veel verpleeghuizen is dit nog steeds de dagelijkse praktijk, ondanks alle goede bedoelingen. Niet zo verwonderlijk dus dat zorgprofessionals zo vaak vragen hoe ze moeten omgaan met onbegrepen gedrag.

Efficiëntie

De laatste jaren is er mede door bezuinigingen en een forse toename van de zorgzwaarte ongelooflijk veel veranderd in verpleeghuizen. Bestuurders en medewerkers zijn zich steeds meer bewust van de noodzaak de zorg meer af te stemmen op persoonlijke wensen n behoeften van cliënten en familie. Maar de indeling van de werkprocessen is níet veranderd. Die stamt nog uit een tijd dat de zorgzwaarte in balans was met het aantal aanwezige medewerkers. Die balans is nu ver te zoeken en dat heeft zijn effect op mensen met dementie en andere ingewikkelde zorgvragen.

Efficiëntie viert nog altijd hoogtij. Mensen krijgen op vaste tijden hun medicijnen en hun maaltijden. Op woensdagochtend knutselen, op vrijdagochtend zingen en op zondag krijgen ze een taartje bij de koffie. Overzichtelijk en efficiënt voor medewerkers, voorspelbaar en vaak belastend voor bewoners. Binnen een tijdsbestek van zes uur krijgen zij drie maaltijden voorgeschoteld, inclusief de rondes voor koffie en thee. Deze activiteiten vinden plaats tijdens kantooruren, want in de avond en weekenden neemt het aantal medewerkers af. Na de maaltijd van 5 uur is er niets meer te doen en slaat de verveling toe. Medewerkers beginnen om een uur of 7 al mensen in bed te helpen, want dat is wel zo prettig voor de nachtdienst.

Voor oudere mensen is dit een ramp. Ze hebben bijvoorbeeld minder slaap nodig, simpelweg omdat ze minder actief zijn. Als iemand om half 8 op bed ligt, is de kans groot dat hij om 2 uur ’s nachts uitgeslapen is en waarschijnlijk ook trek heeft. Wat doet u zelf in zo’n geval? Precies, opstaan en naar de koelkast lopen. Maar in een verpleeghuis ben je dan een ‘dwalende’ bewoner en ‘onrustig’. De nachtdienst is niet ingericht om deze mensen voldoende aandacht te geven en het inzetten van een slaappil, het plaatsen van bedhekken of deuren van woonkamers en gangen op slot is dan een kleine stap.

Dat mensen moeite hebben met een dagritme dat niet bij ze past, is toch niet zo vreemd en valt zeker niet onder noemer ‘probleemgedrag’. Laten we het nu eens omdraaien. Persoonsgerichte zorg is immers het motto, dus waarom gaan we niet uit van hun dagritme? Organiseer eens activiteiten in de late middag, na het middagdutje, en in de avond in plaats van overdag. Ook de avondmaaltijd kan wat later. Mensen hebben dan meer eetlust en hun dag krijgt meer actieve uren.

’s Avonds wassen

En waarom helpen we bewoners niet ’s avonds bij wassen en douchen? Veel bewoners vinden zo’n wasbeurt vermoeiend en slapen daarna veel beter in. Je verdeelt zo de beschikbare medewerkers gelijkmatiger over de dag.
Duur? Dat valt mee. Onregelmatigheidstoeslag geldt pas vanaf 8 uur ’s avonds en tot 10 uur is dat maar 22 procent. Anders organiseren, daar draait het om. Veel zorgaanbieders houden vast aan oude, op ziekenhuiszorg gebaseerde structuren. De dagdienst doet de lichamelijke verzorging, de avonddienst legt de mensen in bed en de nachtdienst bewaart de rust. Dat is jammer. Want als we uitgaan van persoonlijke behoeftes en het natuurlijke levensritme van oudere mensen volgen, kunnen we veel meer bereiken.

Meer over vrijheidsbeperking

Deel deze pagina via E-mail Deel deze pagina op LinkedIn Deel deze pagina op Facebook Deel deze pagina op Twitter Deel deze pagina via WhatsApp Deel deze pagina op Google+

Wij horen graag uw mening. Laat uw reactie achter.

Wilt u een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.vilans.nl].

We willen graag weten met wie we in gesprek gaan, daarom vragen wij uw naam en e-mail. Uw e-mailadres zal niet online geplaatst worden.

Plaats het getal '72' in onderstaand controle veld.

38 reacties geplaatst
  • Jacqueline Noorbergen

    schreef op 16 apr 2017

    In 2009 bezocht ik een project in Finland in een verpleeghuis waar mensen met een diagnose dementie verbleven, De vaste, in dit stuk genoemde dagstructuren, was daar al los gelaten.

    De sfeer daar was bijzonder, rustig en fijn! Antipsychotica en slaapmedicatie niet meer nodig.

    Er was ruimte voor elke bewoner om dag en nacht vrij te bewegen, binnen, maar ook buiten in een afgeschermde tuin.

    Er was een ruimte met daglichtlampen.... maaltijden werden aangeboden op basis van tijdstip opstaan...

    De sfeer was goed. Personeel, bij aanvang afwachtend, was enthousiast. Werkdruk was afgenomen en benodigde formatie iets gedaald.

    Voorafgaand aan die verandering was er natuurlijk gekeken naar mogelijke gevolgen voor bijvoorbeeld etenstijden, werkuren behandelaren, bezoektijden etc. Voor alles bleek een oplossing te vinden.

    Ik ondersteun de oproep van de schrijfster van harte! Welke organisatie (bestaand of in oprichting) durft dit avontuur aan te gaan. Op basis van mijn ervaring wil ik graag meedenken!

    Wie volgt!?

  • Annie

    schreef op 14 apr 2017

    Nou nou wat een zeer zeer negatief beeld laten jullie zien in het eerste stuk!

    Wordt eens wakker en ga eerst een rondkijken in diversen Verpleeghuizen.

    Niets van deze argumenten die jullie schrijven heeft ook maar iets met de bezuinigingen te maken.

    HOSPITALISATIE heet het woord waar het omdraaid. Stichting Humanitas is alles behalve zoals jullie beschrijven.

    De Vestiging waar ik werkzaam ben leveren wij Perzoonsgerichte Zorg en wordt niemand onder de medicatie gedrogeerd.

  • K.Terwee

    schreef op 29 mrt 2017

    Opmerking van visite:

    In een verpleeghuis wordt de patiënt/cliënt vaak 'geleefd'. De hele dag door komt personeel binnen om : drinken aan te bieden, bad-goed aan te vullen, kleding wat gewassen is in de kast te hangen. De verpleegkundige/verzorgende komt om iets te plannen of ergens over te praten. Als je op visite bent, kan je daardoor niet een persoonlijk gesprek voeren samen.

    Of het is al weer hoog tijd voor de cliënt om naar het restaurant te gaan, om een plaats te reserveren, anders zit er iemand aan jou tafel waar je het prettig/gezellig vind.

    En tijdens het tv kijken in de avond moet de pyjama al aan, 'dan is dat vast gebeurt.'

  • E. B-A

    schreef op 24 mrt 2017

    Velen worden hun hele leven al geleefd, mag je zelf ook iets inbrengen, zeker als je oud bent! Waar blijft toch die menselijke maat?

    OK ,omzetting van de dagindeling zal even lastig zijn, maar het komt mensen ten goede en dat moet een streefdoel zijn.

  • Hillie

    schreef op 24 mrt 2017

    Wat zou het mooi zijn als ook ouderen nog zelf hun leven kunnen inrichten! Dit hoort bij kwaliteit van bestaan.

  • yvonnE

    schreef op 24 mrt 2017

    Zo mee eens. Ipv klantgerichtheid en kwaliteit van leven worden mensen in een systeem gepropt. Flexibelisering en menselijkheid lijkt deze zorg helaas voorbij te gaan. Anders organiseren....Zo ook mij verbazing dat partners geen plek kunnen vinden bij elkaar als 1 vd 2 deze zorg nodig heeft. Onmenselijk vind ik dit. Hoe halen wij het in ons hoofd om in de laatste levensfase hen uit elkaar te houden en te moeten gaan wonen tussen alleen maar vreemde. Ouderen verdienen zoveel meer dan dit!

  • Ina

    schreef op 23 mrt 2017

    Fijn dat veel instellingen 1 persoonskamers hebben die ingericht kunnen worden met peroonlijke eigendommen waarbij eigen radio en tv een uitkomst zijn. Kun je op je eigen kamer doen wat en wanneer je zelf wil, hoef je niet altijd naar de "huiskamer". Laat mensen meehelpen tafel klaarmaken en afruimen, laat familie leden eens koken en een spelletje met liefhebbers samen doen, zoveel simpele maar doeltreffende mogelijkheden.

  • Marijke

    schreef op 22 mrt 2017

    Nou zo erg is het lang niet overal meer, je kunt de zorg ook in een dip praten, in heel veel huizen gaat het er al heel anders aan toe, alleen door gebrek aan handen aan het bed schieten de bewoners er wel wat vaker bij in. Maar daar is veel aan te doen, niet denken dat het allemaal verpleegkundigen moeten zijn, dit kost veel meer dan werken met verschillende niveaus. Door ook niveau 2 in te zetten, zij kunnen heel goed de basiszorg verrichten en samen met de niveau 3 (vig) deze bewoners goede zorg geven, je bent dan al minder geld kwijt en zo kun je meer poppetjes inschakelen. Heel jammer dat deze mensen er allemaal uit moesten. Kwaliteit krijg je niet alleen door hoger geschoolde mensen maar de bewoners met liefde en zorg te benaderen, geef ze aandacht en liefde en de halve zorg is al gedaan.

  • Stefanie

    schreef op 22 mrt 2017

    Jammer dat Vilans nu zelf het negatieve beeld over ouderenzorg in de maatschappij versterkt, dit helpt de zorg echt niet verder. Gemiste kans!

  • Mv G Koopen

    schreef op 22 mrt 2017

    We hebben met generatie te maken die vroeg uit bed komt. 12 uur wil eten.savonds hondsmoe is van het rolstoel zitten, hele dagin de rolstoel, zonder een cm te verschuiven in de stoel.

    Oudere mensen hebben zelf dagelijkse ritmes,om greep op het leven te houden.door hun handicap duurt alles lang, slecht zien. Eerst kokeren. Kost veel tijd. Ook nog zelf koken, of met de groep eten koken, een ramp. Dat MOEST je al jaren doen. Beetjeverwent worden op je oude dag, leuke film. Terrasje zitten, dat is leuker

    En rust op eigen kamer

  • Wim Koerten

    schreef op 22 mrt 2017

    Het enkele feit dat hier discussie over is maakt dat het in teveel gevallen dus niet goed gaat ! Ik begrijp van sommige respondenten dat zij hun werk verdedigen, en dat is hun goed recht, maar het gaat te vaak fout en wel zo fout dat tot staatssecretaris van Rijn toe vele malen negatief in beeld is geweest en wel 5x naar de Kamer is geroepen voor uitleg. Dat was niet omdat het , overal, zo goed ging. Ik ben zelf inmiddels op gevorderde leeftijd en ga er vanuit dat IK onder geen omstandigheid in welke instelling dan ook terecht komt waar men "de baas" over mij denkt te kunnen gaan spelen. Zo te noemen "haaibaaien" ben ik mijn hele leven al uit de weg gegaan. Ik moest laatst in een verzorgcentrum zijn en ben de recreatiezaal maar snel voorbij gelopen vanwege de urine stank. Dáár ging het dus inderdaad niet zo goed. En begrijp mij goed : ik ben er van overtuigd dat het merendeel van de verzorgenden dit ook vreselijk vinden en hun uiterste best doen, maar ernstig gehinderd worden door geld en politiek !

  • simone bos

    schreef op 22 mrt 2017

    wauw, dit artikel is mijn droom als GVP-er.

    Welk huis durft het aan om niet meer te kijken naar het ritme van de zorgverlener,maar te kijken naar het ritme van de zorgvrager.

    Neem hierbij mee in gedachte dat we allemaal oud willen worden en dat een ieder zijn eigen behoefte's heeft.

  • Willy Schurink

    schreef op 22 mrt 2017

    Niet herkenbaar. Wat ik zie in het verpleeghuis waar mijn moeder woont, is dat het personeel echt wel probeert om uit te gaan van de behoeftes van de bewoners maar die mensen hebben ook maar 2 handen. Wat extra personeel zou dit makkelijker maken. Dan kunnen ze wellicht de bewoners wel elke dag even mee naar buiten nemen of iets anders met ze doen, afhankelijk van de behoeftes van de bewoner. Nu komt dat neer op kinderen die ook moeten werken en op vrijwilligers.

  • Anni

    schreef op 22 mrt 2017

    Als coach practitioner, verpleegkundige en teamleider van een PG afdeling schrik ik van het negatieve beeld dat word geschetst in deze blog. De visie van belevingsgerichte zorg onderschrijven in mijn bescheiden optiek alle verpleegtehuizen in Nederland. De inspectie controleert ons ook steeds meer op kwaliteit in plaats van op kwantiteit. Tussen willen(visie) en kunnen(middelen) zit helaas een verschil die mede aangewakkerd word door het schetsen van dit soort hoge idealen en bijbehorende verwachtingen over de verpleeghuiszorg te schetsen. Om nog maar te zwijgen van het aanwakkeren van angstbeelden bij familie die omdat het thuis niet meer gaat hun dierbaren aan onze zorg toe vertrouwen.

    Ik zou zo graag zien dat we met elkaar delen welke keuzes we maken op onze afdelingen die werken en waar we meer van kunnen doen binnen de uren(kaders) die we nu hebben gekregen van de overheid.

    Dan kunnen we van elkaar leren!

  • Kalinka

    schreef op 22 mrt 2017

    Helemaal mee eens. Het is van groot belang dat wij de bewoners volgen in hun doen en laten en niet dat zij zich aanpassen aan onze werkwijze.

    Maar net wat gezegd wordt daar is een enorme omslag in nodig bij de organisaties. Juiste manier van communiceren en "omdenken" van het personeel.

    Maar wil ook even benadrukken dat echt niet in elke organisatie maar direct naar de psychofarmaca gegrepen wordt en de VBM ingezet word.

  • Willemijn

    schreef op 22 mrt 2017

    Ik denk dat je als coach inderdaad alleen bij zulke vphuizen komt. Maar bij de meeste gaat het super! Kijk ook eens ergens waar t wel goed gaat. Dat is bij de meeste instellingen zo.

    Gelukkig hebben die geen coach nodig..... maar zou toch eens gaan kijken.

  • Minie

    schreef op 21 mrt 2017

    Laten alle medewerkers op de groepswoningen trots zijn op wat betekenen voor de bewoner voor wie de wereld soms letterlijk wereldvreemd is geworden. En de mens die voor hem zorgt voor het houvast. Ik ben trots op wat ik doe. Er zijn.

  • H. Van der Molen

    schreef op 21 mrt 2017

    En laten we er vooral voor zorgen dat bewoners elke dag even naar buiten kunnen. Laten we de bedenkers van instellingen een maand 'opsluiten' in een instelling waar het de zorg het niet voor elkaar kan krijgen om bewoners elke dag even naar buiten te te laten gaan omdat het gebouw zich er absoluut niet voor leent waardoor het veel teveel tijd kost die we niet toebedeelt krijgen.

    Laten we zorgen dat slaapkamers goed gelucht kunnen worden zodat de bewoners koel kunnen slapen in plaats van de hete uitdrogende slaapkamers in de meeste instellingen waardoor we in mijn beleving veel minder slaapmedicatie voor hoeven te schrijven waardoor we veel minder valincidenten hoeven te noteren. Architecten en hoge heren moeten beter luisteren naar de zorgmedewerkers. Het gaat tegenwoordig over inspectie en regels..... ik zou zeggen..... laat u ' opsluiten' in een kamer waar de ruiten al maanden van dicht zijn omdat het anders tocht volgens de bewoner, waar de thermostaat zeker boven de 20 staat en zie daar aan uw nachtrust te komen...... wedden dat u de rest van uw leven daar mag blijven omdat u constant belt omdat u niet kunt slapen, niet uitgerust bent en na een maand zulk probleemgedrag vertoont omdat uw geest zich zoooo niet begrepen voelt.

    Welterusten......

  • Jopie

    schreef op 20 mrt 2017

    Dit stuk doet mijn haren rechtop staan Mensen vastbinden is bij de wet verboden !! Bij vilans zouden jullie dat toch moeten weten!!

    Het beeld wat u schetst dagelijks tegen te komen past totaal niet bij de dagelijkse praktijk

    De zorg wordt zwaarder , kleinschalig wonen is veel en veel beter voor de cliënten

    Het vraagt wel heel veel van de verzorgenden. Zelfstandig grote deel van de dag avond sta je alleen op 9 bewoners pg. Koken boodschappen poetsen , de kleding wassen alles doe je erbij

    Het ritme van de bewoner staat centraal maar je hebt ook maar een paar handen dat wel

    De ordinaire bezuinigingen gaan bij ons niet ten koste van de client maar wel van de verzorgenden

    Zo zou ik ook niet zo trots zijn dat een avonddienst maar 22% extra kost!!

    Schandalig eigenlijk!!

  • Karin

    schreef op 19 mrt 2017

    Ik ben het helemaal eens met het verhaal .ik wil mee helpen om het toegepast te krijgen

  • Donja

    schreef op 19 mrt 2017

    Ik herken mijzelf en onze organisatie hier gelukkig niet in! Misschien kan t soms beter op sommige punten, 1 daarvan is meer aandacht maar dat heeft te maken met t aantal poppetjes dat ingezet mag worden. Ik werk op een somatische afdeling waar mensen lichamelijk en cognitief (zwaar) beperkt zijn maar waar zeker gekeken wordt naar de wensen van onze bewoners met behulp van onze vrijwilligers. Geen vastbind praktijken of medicatie om bewoners rustig te houden. Ik zou t liefst nog iets meer tijd en aandacht voor de bewoners hebben, tijd voor een praatje maar ik ben zeker trots op de locatie waar ik werk en ik denk dat onze bewoners hetzelfde zeggen!!!

  • Carla de Jonge

    schreef op 19 mrt 2017

    Ik vind dit verhaal heel erg zwart/wit daar waar ik werk wordt zoveel mogelijk belevingsgerichte zorg geleverd en liggen de bewoners niet om zeven uur op bed maar wel als ze dit zelf graag willen

    Verder de eetmomenten zijn ook verdeeld over de dag net als dat bij

    ons gebeurt in de thuissituatie. Ja en soms moeten wij als verzorgende keuzes maken omdat het word opgelegd maar daarbij houden wij onze bewoners wel in het oog.

  • Sandra

    schreef op 19 mrt 2017

    Ik werk al bijna 30 jaar in het verpleeghuis en dit verhaal zou 30 jaar geleden kloppen. Maar verpleeghuis zorg is zeker in het positieve veranderd.

    Totaal verkeerd beeld wat hier beschreven staat!

  • Mary

    schreef op 18 mrt 2017

    wat een onzinnig verhaal.

    Dit komt uit de oertijd, tegenwoordig is alles verbetert.

    Bedrekken en de zogenoemde vrijheidbeperkende maatregelen mogen niet meer alleen in uiterste gevallen voor de veiligheid van bewoners.

    misschien eens gaan kijken in de pg groepen van tegenwoordig, zij gaan zeker met de tijd mee.

    In tegenstelling tot de persoon die dit stuk schreef.

    Jammer trekt de oudere zorg naar beneden terwijl dit absoluut niet zo is.

    Alleen mag er meer personeel bij dat is waar.

    Maak het beroep weer aantrekkelijk zodat ook onze ouderen in de toekomst voorzien zijn van goede zorg, zorg op maat

  • Hanny

    schreef op 18 mrt 2017

    Wil de schrijver van dit stuk onder de steen vandaan komen, dit is zo uit de tijd 1980!! Kom eens kijken in pg huizen van anno 2017.

  • Annet Geurkink

    schreef op 18 mrt 2017

    Wat een negatief beeld van de zorg,ik werk op een pg kleinschalig,er wordt op de woning gekookt,menu samengesteld met de bewoners.Samen eten voorbereiden of beteiden of wat bakken.Regelmatig een muziekmiddag of avond voor de bewoners en ga zo maar door.Word niet blij met het voorgespiegelde beeld.Samen met familie en bewoners,vrijwilligers en collega's proberen wij om er een goeie tijd van te maken!

  • R.Mooiman

    schreef op 18 mrt 2017

    Heel goed stuk, herken een heleboel van de tijd dat mijn moeder veel te jong in verpleeghuis kwam. Nooit tijd, altijd tekort en te weinig mensen. Ik werk zelf bij kinderen in de zorg en daar kan het wel. Verzorging is hetzelfde bij groot of klein. Er moet echt naar efficiënt werken gekeken worden en naar de persoon die verzorgd moet worden. Wordt nog veel te weinig gedaan!

  • Ineke mulder

    schreef op 17 mrt 2017

    Wat een onzin, bedhekken , psychofarmica, slaappillen en rolstoelen op de rem zijn bij ons uit den boze.

    Als ik de bewoners op tijd in bed leg zijn ze me eeuwig dankbaar . Het zijn vaak echt oude mensen (85-95 jaar) heeft degene die dit hierboven schrijft enig idee hoe moe deze mensen zijn op deze leeftijden, mogen ze alsjeblieft op tijd naar bed? En een enkeling komt eruit, om te plassen of een beker melk of wat te eten , prima toch? Ik heb 35 jaar ervaring op pg dus weet waar ik het over heb. En voor wat betreft de activiteiten.... leuk maar echt niet voor iedereen , laat diegene in hun waarde die er geen behoefte aan hebben. Dat moet ook gerespecteerd worden, anderen bepalen niet maar de mensen zelf. Kijk naar het individu, ook dit zijn weer bedenksels waarbij alle pg bewoners over een kam geschoren worden

  • Loes van der Zande

    schreef op 17 mrt 2017

    Ik werk op een pg afdeling en herken niks van het bovenstaande verhaal. We zijn flexibel in de tijden van verzorgen. Gaan mee in het ritme. Wie vroeg naar bed wil gaat vroeg en wie niet gaat gewoon niet. Ik werk vaak in de nacht en het komt regelmatig voor dat ik iemand in bed leg omdat die niet eerder wilde. Dat gaat prima. Als iemand in de nacht dwaalt mag dat ook. Vaak bied ik ze iets te eten en of drinken aan. Rommelen op de kamer mag ook. Soms gaat de kledingkast op slot omdat er anders 8 lagen kleding aangetrokken worden. We zorgen Dan wel dat er andere kasten open kunnen met eigen dingentjes. Uiteraard moet er ook rekening gehouden worden met valgevaarlijkheid soms is het dus schipperen. Maar we werken altijd vanuit de client en niet wat voor ons makkelijk is.

  • Thea

    schreef op 17 mrt 2017

    Ik ben het helemaal met bovenstaande eens , gelukkig gaan wij steeds meer uit van de gewoontes van bewoners maar helaas is het niet mogelijk om alles te honoreren zoals in de avond wassen , douchen dat is niet omdat we dat niet willen maar het lukt je eenvoudigweg niet in je eentje .Bewoners mogen bij ons slapen zolang ze willen en naar bed wanneer ze eraan toe zijn en dat is voor de een 18 uur de laatsten liggen rond 24 uur of zelfs nog later dus ik ben van mening dat wij het redelijk goed doen

  • Jolita

    schreef op 17 mrt 2017

    Echt een heel verkeerd beeld van de oudere zorg.

  • Alexa

    schreef op 17 mrt 2017

    Ik vind dit een stuk dat past in het jaar anno 1980. Er is inmiddels heel veel ten goede veranderd. Ik ben ooit begonnen in een tijd toen zelfs de bedden nog geen vaste wielen hadden. Maar dat even terzijde. Als verzorgster op een p.g. afdeling wordt ik wel eens moe van deze negatieve berichtgeving. Niks geen vaste tijden voor dit of dat. We zijn heel flexibel waar het om de zorg voor onze bewoners gaat. We doen met al de beperkte middelen en personeel onze loeiharde best om het onze bewoners zo naar de zin te maken. En dan de rustgevende medicatie. Draai het eens om. Je vader of moeder zal op een afdeling worden verzorgd waar een medebewoner het dag/nachtritme aan het omdraaien is. Deuren mogen niet afgesloten worden, dus kan het gebeuren dat vader of moeder 's nachts ongewenst bezoek krijgt. Je zal maar slecht ter been zijn en niet zo gauw uit de voeten kunnen. Of geen idee hebben dat er een bel aan de muur zit waar je voor hulp op kunt drukken. Lijkt mij een angstige ervaring. En ja, dan krijgt iemand wel eens een pammetje. Maar dat gaat echt niet zomaar. Er gaan heel wat gesprekken met arts, verpleging, psycholoog en familie aan vooraf. Soms kan het gewoon niet anders. Want je bent er alleen voor een heel aantal bewoners. En deze bewoners zitten hier niet omdat ze gezond zijn.Dat doen we dan niet voor eigen profijt maar omdat we maar op een plek tegelijk kunnen zijn. Bewoners moeten wel het gevoel hebben dat ze veilig zijn binnen de muren van een zorginstelling.

  • Petra

    schreef op 17 mrt 2017

    Een bewoner die s nachts naar de koelkast wil (zelfstandig) en als dwalend word gezien. Heb een poos als vaste nacht gewerkt op somatiek, de bel ging geregeld voor een kop warme melk/ thee, iets lekkers uit de kast pakken wat ze gekregen hadden van bezoek, had het prima gevonden als ze zelf uit bed zouden stappen (ze zaten niet voor hun lol in het verpleeghuis). En op de pg heel wat nachtelijke valpartijen meegemaakt (je kan en mag de mensen niet opsluiten! Gelukkig maar dat wel) doordat mensen een ander dag-/ nachtritme hadden, er in de nacht maar weinig personeel rondloopt... en zo lees ik nog meer in dit stuk wat mij doet denken is deze schrijfster een medewerker in het verpleeghuis??

  • Margareth Hillebrandt

    schreef op 17 mrt 2017

    Deze negatieve beeldvorming, ik zou bijna willen zeggen propaganda, is zeer misleidend.

    Ik ben het zeer eens met de overige reacties. En zou willen zeggen: Stop met dit negativisme. Dit doet de ouderenzorg geen goed. Straks wil er niemand meer werken in dit prachtige beroep. En dan hebben we pas echt een probleem.

    De verpleeghuizen waar mensgericht wordt gewerkt zijn zwaar in de meerderheid. De regie van het leven ligt bij de bewoners, zij bepalen het ritme van hun dag waardoor ze waardig en trots ouder kunnen worden.

    Zorgmedewerkers stellen zich kritisch en bewust op naar eigen werkwijze en handelen. Die bewustwording moet blijven en zich hier en daar uitbreiden. Ook het management heeft uiteraard een belangrijke taak in kwaliteitsaspecten. De overheid speelt weer een belangrijke rol in het faciliteren van goede en verantwoorde zorg in de verpleeghuizen d.m.v. gelden of anderszins. Maar alstublieft een inperking van regels.

    Nederland doet het veel beter dan de inhoud van deze column doet vermoeden, maar we blijven kritisch op onszelf want er blijven altijd verbeterpunten waar aan gewerkt moet worden.

  • M.v.Santen

    schreef op 17 mrt 2017

    De schrijver van dit stuk leeft volgens mij nog in een ver verleden,

    Tip ga eerst eens kijken hoe het werkelijk is voordat je verouderde gegevens gaat rond spuien.

  • Peggy

    schreef op 17 mrt 2017

    Vastmaken mogen wij onze bewoners al lang niet meer.. onrustmedicatie krijgen de bewoners ook echt pas als het voor de bewoners beter is en naar ook naar andere mogelijkheden gekeken is.bij ons gaan bewoners ook vroeg naar bed maar niet allemaal. Op somatiek zijn er bewoners die gaan om 23.00 uur naar bed.

  • Annemieke Hendriks

    schreef op 17 mrt 2017

    Sorry, ben het er echt niet mee eens! Jullie doen net of we nog in de middeleeuwen leven. Ik werk in een beschermde woonvorm bij mensen met dementie. Ik sta met beide benen op de grond. Maak de verpleeghuiszorg al 32 jaar mee en er is zeker wat gebeurd in die tijd. Iemand krijgt geen slaap medicatie als hij vroeg naar bed gaat en dan s'nachts gaat dwalen. Geloven jullie dit zelf? Persoonlijke zorg waarin een zorgleefplan wordt bijgehouden. Zorg op maat. En als dat betekend dat iemand liever of beter s'avonds gewassen of gedoucht moet worden is dat toch ten alle tijden mogelijk. De Specialisten Ouderzorg zoals onze artsen heten hebben ook richtlijnen waar ze zich aan moeten houden en er wordt echt niet zomaar onrust medicatie gegeven. Dat moet zeer goed onderbouwd zijn en meerwasrde zijn voor de bewoner. Niet omdat het ons goed uitkomt. Met dit soort artikelen blijft bij iemand die niet uit de zorg komt deze negatieve beeldvorming hangen. Het ideale plaatje bestaat niet ik ben echt wel reëel maar ik kom wel op voor een realistisch en eerlijk verhaal. Kijk eens waar het goed gaat. We gaan echt mee met de tijd, er is zoveel veranderd in 32 jaar.

  • Jeanet Sweers

    schreef op 17 mrt 2017

    Dt is erg schrijnend als ik dit zo lees. Ik werk in woonzorgcentrum De hoven, onderdeel van st. Coloriet op de afdeling somatiek. Bij ons mogen de bewoners uitslapen als zij dit willen en worden gedouched in de avond als zij dit willen. De huiskamermedewerker vraagt wat de bewoner wil eten bij de maaltijden en er is een keuze van 2 menu,s in de warme maaltijd. Ook de warme maaltijd mag savonds gegeten worden al is dat wel op het appartement en niet in het restaurant. Bewoners hoeven niet in het restaurant te eten als dit door de bewoner niet gewenst is. In de nacht worden bewoners naar bed gebracht als het avondmensen zijn.

    er worden op elk dagdeel activiteiten gepland, niet elke dag maar toch heel regelmatig. Er wordt bij ons heel nauwkeurig gekeken naar medicatie en vrijheidsbeperkende maatregelen worden in principe alleen ingezet na overleg met bewoner, familie, arts en team. Dit wordt elke dag bekeken of het nog nodig is. Bedhekken gaan alleen op wens van de bewoner omhoog en wordt dan in het zorgleefplan beschreven.

    De bewoner heeft de regie in zijn leven.

Mantelzorger en oudere dame lezen een krant

Contact

030 789 23 00

Bezoekadres

Catharijnesingel 47
Postbus 8228
3503 RE Utrecht

Routebeschrijving

Volg ons op

LinkedIn
toggle_closeSluit

Top

vilans.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten