Twitter
Facebook
LinkedIn
Google+
E-mail

Ondersteuningsplan moet alleen bevatten wat nodig is

Welke informatie uit mijn leven is nodig om te weten, om het leven te leiden dat ik nu leid en wie zou dat bepalen?

Ondersteuningsplan moet alleen bevatten wat nodig is

Soms stel ik me voor hoe het zou zijn als ik een ondersteuningsplan zou hebben. Wat zou er allemaal in staan? Wat zou ik er zelf in willen hebben en wat liever niet? Welke informatie uit mijn leven is nodig om te weten, om het leven te leiden dat ik nu leid en wie zou dat bepalen?

Direct schieten er allerlei dingen door mijn hoofd die ik er liever niet in heb. Dingen die me verdriet hebben gedaan en wat er wel in zou mogen. Bijvoorbeeld dat ik graag sport maar eigenlijk helemaal niet sportief ben aangelegd. Maar wat is nu echt nodig om mij nu en in de nabije toekomst goed te ondersteunen?

Lengte ondersteuningsplan

De meeste ondersteuningsplannen staan vol met informatie. Uit onderzoek waarbij we ondersteuningsplannen van verschillende organisaties bekeken, bleek dat een ondersteuningsplan gemiddeld zo’n 17 pagina’s beslaat. Dat is best veel, voor een plan.

Het gemiddelde werd danig omlaag gehaald door één organisatie die plannen had van ongeveer 3 pagina’s en enorm omhoog gehaald door een organisatie die plannen had met een omvang van 70 pagina’s. Nog opvallender was dat in een aantal plannen, geen doelen stonden. 17 pagina’s vol met informatie over iemand, zonder dat dit leidt tot doelen, of prioritering in de ondersteuning. Soms staat er informatie in over een bepaald onderwerp, omdat ergens is bedacht dat het voor alle mensen met een beperking van belang is. Dus ook voor jou. Vinden ‘hullie’.

Bureaucratie

Ik begrijp dus wel dat medewerkers bureaucratie ervaren (elke keer toch weer gemiddeld 17 pagina’s updaten) en dat cliënten het idee hebben dat het vooral iets professioneels is, zonder dat het direct van waarde is in hun eigen leven.

Eigenlijk zou een ondersteuningsplan alleen informatie moeten bevatten die nodig is om nu en morgen de juiste ondersteuning te bieden. Alle andere informatie, die soms, zelden of eigenlijk nooit, eens van belang is, zou ergens anders bewaard moeten worden. Omdat simpelweg informatie opslaan in een document, nog niet maakt dat het kennis is die van waarde is.

Meer informatie over ondersteuningsplannen

Deel deze pagina op Twitter Deel deze pagina op Facebook Deel deze pagina op LinkedIn Deel deze pagina op Google+ Deel deze pagina via E-mail Deel deze pagina via WhatsApp

Wij horen graag uw mening. Laat uw reactie achter.

Wilt u een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.vilans.nl].

We willen graag weten met wie we in gesprek gaan, daarom vragen wij uw naam en e-mail. Uw e-mailadres zal niet online geplaatst worden.

Plaats het getal '759' in onderstaand controle veld.

7 reacties geplaatst
  • Erna van Thiel

    schreef op 01 sep 2016

    Dag Marjolein, een ondersteuningsplan - zo leerde ik - is een plan waarbij je opschrijft wat je uitvoert om de patiënt te helpen zoals hij zichzelf zou helpen als hij daar toe in staat zou zijn en / of over de middelen en / of kennis zou beschikken. Het plan zou zo volledig mogelijk moeten zijn, holistisch en niet reductionistisch van inslag. Daarbij zou elke helpende die deze patiënt zou komen ondersteunen dezelfde doelen moeten nastreven. Dit alleen al noodzaakt de schrijver van het plan om zorgvuldig te zijn en checkbare info in het plan te verwerken, op zichzelf al niet makkelijk in enkele woorden. Daarnaast zijn er nog alle zelfzorggebieden die allemaal onderdruk staan door de hulpbehoevendheid van de patiënt; dus per zelfzorggebied moet er mogelijk een uitwerking komen.

    Nu denk ik dat het situatieafhankelijk kan zijn hoe diepgaand je een plan uitwerkt. Als de zorgvraag beperkt blijft tot het geven van medicijnen lijkt het mogelijk het plan kort en krachtig te houden, ontvangt deze patiënt echter meer zorg en misschien zelfs gedurende langere tijd op een dag dan wordt een uitgebreid plan noodzakelijker. Noodzakelijk om deze patiënt mens te laten zijn tijdens de zorg, niet alleen patiënt. Ik ken overigens huisartsen die de rapportage lezen én ter harte nemen. Er is wel nog een grote groei mogelijk in onze nieuwe maatschappelijke kijk op zorg.

    Een zorgplan is ook een stukje verantwoordelijkheid afdragen voor de zorg die gegeven wordt.

    Wat eigenlijk het belangrijkste is, is een goed kader opstellen voor een zorgplan.

  • Fokke Vreeken

    schreef op 31 aug 2016

    Helemaal mee eens, ik zie ook in de thuiszorg, dat mensen helemaal geen interesse hebben om in dat dikke zorgboek te kijken. Het lijkt allemaal over hun heen te gaan. Het meeste is toch niet relevant, bovendien worden ze er nauwelijks in betrokken. Artsen lezen de rapportages van de verpleegkundigen vrijwel nooit. Een brug te ver. Zo wordt een zorgplan nooit echt van hen.

  • Henk Vrieling

    schreef op 31 aug 2016

    Eens dat het zo kort en bondig mogelijk moet; wel grappig dat de handreiking om te komen tot een kort en bondig zorg-/ondersteuningsplan zelf al 28 pagina's groot is. Het is dus niet zo gemakkelijk!

  • wendy van Beeten

    schreef op 31 aug 2016

    Zo goed dat hier een eens goed naar gekeken gaat worden! regeltjes, controle, bureaucratie. Een ondersteuningsplan moet vooral van waarde zijn voor de cliënt. misschien eens met hen in overleg wat zij vinden dat belangrijk is in een plan?

  • Joke Egtberts

    schreef op 27 aug 2016

    Heeeeeeeeeel hard nodig deze inzichten!!! Ik heb zowel vanuit NIZW (het beleid: voorloper van oa Vilans), als vanuit Interaktcontour (begeleiding van mensen met NAH: de praktijk) te maken gehad met deze materie. Maar wat een hoop niet ter zake doende onzin staat er idd in die "ondersteuning"-plannen. Zogenaamd vanuit professioneel en kwaliteitsoogpunt, en omdat de zorgverzekeraar het zou eisen. De werkvloer houdt vooral elkaar er mee bezig. Aan clienten komt het al helemaal niet ten goede. Al heel lang tijd voor radicale opschoning. En vooral binnen de zorg zelf is mentaliteits-verandering mijns inziens heel hard nodig. Succes! Grt. Joke Egtberts

  • Roel Ligthart Bosch

    schreef op 27 aug 2016

    Helemaal mee eens. Centrale vraag: voor wie doe je het? Toch alleen voor de mensen binnen de zorgrelatie? Dat is de 'client' en zijn direct betrokken zorgprofessionals.

  • Ries van den Nieuwenhuizen

    schreef op 26 aug 2016

    Goed bezig, Marjolein. Ries van den Nieuwenhuizen

Mantelzorger en oudere dame lezen een krant

Contact

030 789 23 00

Bezoekadres

Catharijnesingel 47
Postbus 8228
3503 RE Utrecht

Routebeschrijving

Volg ons op

LinkedIn
toggle_closeSluit

Top

vilans.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten