Twitter
Facebook
LinkedIn
Google+
E-mail

Samen alleen oud kan voorkomen worden door op elkaar te letten

Soms raak je samen op het verkeerde spoor en kun je oplettende buren op dat moment goed gebruiken.

Deze blog is geschreven door Larix Bouwman

Mijn buren zijn opeens weg. Bernard en Marjan een gepensioneerd stel, oorspronkelijk uit de Betuwe. Hun spullen staan er nog maar ze komen niet meer terug. Nooit meer.

De eerste kennismaking met hen was stroef. Ik was met vrienden spullen aan het verhuizen naar onze nieuwe flat toen ik Bernard tegenkwam. Bernard stond op de galerij een sigaar te roken. Ik zwaaide vriendelijk. “Kom jij hier wonen?”, vroeg hij. Ik knikte ja. “Ik dacht dat hier alleen mensen van onze leeftijd konden wonen.” Zei hij teleurgesteld. “Jullie jongeren maken altijd drukte en daar houden wij niet van”, en hij ging naar binnen. Marjan was inmiddels ook komen kijken. Ze lachte vriendelijk, zwaaide en liep achter hem.

De flat was oorspronkelijk ook gebouwd voor senioren die comfortabel in het stadscentrum willen wonen met een speciale toegangssleutel voor de thuiszorg. Inmiddels is de flat al een paar jaar beschikbaar voor iedereen en dus is er nu vooral een toename van jonge stellen en gescheiden mannen.

Geen thuiszorg nodig

Bernard ontdooide gelukkig rap. Hij bleek een oud jurist met een grote mond waar vaak nogal platte grappen uitkwamen. Plat maar ook gevat. Hij klampte me vaak aan. Meestal op onhandige momenten want moest naar mijn afspraak, nog naar de winkel of de trein halen. Dan kwam ik bijna niet van hem af. Hij deelde soms meer dan waar ik me raad mee wist. Over zijn fysieke toestand die niet zo best was en de beginnende dementie van zijn vrouw. Ze zagen samen veel specialisten maar thuis redden ze het nog wel vertelde hij. Nog geen ondersteuning of thuiszorg nodig! Ik mocht hem wel.

Af en aan toe ging het stel naar de supermarkt. Wat aanvankelijk leek op wandelen en boodschappen doen leek nu toch ook wel eens een beetje op de weg kwijt zijn. Bernard zei er ook wat vreemde dingen over. Een beetje verontrustend misschien zelfs als je niet beter wist. Hoorden we nu gestommel? Vielen er kopjes? Misschien viel er af en toe wel iets of iemand. Het was moeilijk te zeggen in de geluidsdichte flat. Zouden we toch niet eens langsgaan?

Dat zouden we doen. Gewoon voor de gezelligheid en om een oogje in het zeil te houden. Het voordeel van wonen op zo’n flat. Je kon elkaar een beetje in de gaten houden. En als je zelf regelmatig verkondigt dat we het meer samen moeten doen en dat het netwerk van ouderen zo belangrijk is, dan moet je daar aan bijdragen toch?

Situatie bleek erger te zijn

We maakten geen haast met afspreken. Bernard zat vorige week ook nog gewoon sigaren te roken op de galerij. In zijn morsige, zeg maar gerust vieze, oude badjas en pyjama en met een chique Burberry-das om zijn nek om en een bijpassende pet op zijn hoofd. Alles bon! Marjan liep er ook best prima bij. Wijs brilletje op haar neus en haar in de plooi. Bovendien was er nog steeds geen thuiszorg nodig toch? Dat hadden die specialisten vast ook wel goed in de smiezen.  

Dit weekend bleek het even allemaal anders. De buurman en de buurvrouw waren op stel en sprong vertrokken. Allebei naar een ander verpleeghuis. Het ging niet meer. De situatie was veel schrijnender dan wij en veel anderen, hadden kunnen denken. Er kwam al jaren niemand bij ze achter de voordeur.
Alleen twee andere buurvrouwen en dan alleen als Bernard er niet was. De thuiszorg was niet onnodig, maar door Bernard weggestuurd.

Hetzelfde gold voor de familie van Marjan. Bernard had het contact afgehouden. Zijn eigen familie sprak Bernard al jaren niet meer. Blijkbaar kon hij ook nog heel driftig worden en dan gooide hij met het servies. In de meterkast stond een grote bak vol met scherven. Marjan had hier en daar blauwe plekken die niet konden worden uitgelegd.

Verkeerde inschatting

Ik loop nu elke dag langs hun huis met het idee dat we er met open ogen in zijn gelopen. Situatie totaal verkeerd ingeschat. Gelukkig waren de 2 dames op de galerij een stuk alerter dan de rest van ons. Zij hadden al maanden brief op brief geschreven naar de huisarts die in eerste instantie geen gehoor had gegeven.

In het lege huis naast mij zijn in een week meer mensen in en uit gegaan dan in de afgelopen jaren bij elkaar. Wat mij raakt? Het beeld van 2 eenzame mensen aan de andere kant van de muur, terwijl wij het thuis gezellig hadden en dat dit niet uniek is.

Oplettendheid is goed

Dit verhaal is een soort bedankje aan de buurvrouwen en -mannen in Nederland die het wel op tijd zien en een oproep aan de rest om een beetje op elkaar te letten. Het is niet mijn bedoeling om hier te duiden waar het verkeerd is gegaan. Ik weet zeker dat Bernard in zijn onvermogen ook het beste probeerde te doen. Soms raak je samen op het verkeerde spoor en kun je oplettende buren op dat moment goed gebruiken.

Deel deze pagina op Twitter Deel deze pagina op Facebook Deel deze pagina op LinkedIn Deel deze pagina op Google+ Deel deze pagina via E-mail Deel deze pagina via WhatsApp

Wij horen graag uw mening. Laat uw reactie achter.

Wilt u een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.vilans.nl].

We willen graag weten met wie we in gesprek gaan, daarom vragen wij uw naam en e-mail. Uw e-mailadres zal niet online geplaatst worden.

Plaats het getal '485' in onderstaand controle veld.

3 reacties geplaatst
  • Stannie Driessen

    schreef op 01 apr 2015

    Ontroerend mooi om te lezen Larix.

  • Ronald Rueb

    schreef op 01 apr 2015

    Triest verhaal, maar ik zie het op meerdere plaatsen gebeuren. Verhalen zoals bovenstaand publiceren wij ook op onze website http://www.zorgelooshuis.nl

    R.Rueb Teamlid Zorgelooshuis

  • Susan van Duijkeren

    schreef op 01 apr 2015

    Mooi artikel! Een herkenbaar verhaal, mijn ouders (80+) zijn ook zo op zichzelf al vele, vele jaren. Wij, twee dochters, kregen het niet voor elkaar hen te bewegen om zich aan re sluiten bij een club of soos. Het weinige contact dat zij nu hebben - in een flat - enthousiasmeren wij volop.

Mantelzorger en oudere dame lezen een krant

Contact

030 789 23 00

Bezoekadres

Catharijnesingel 47
Postbus 8228
3503 RE Utrecht

Routebeschrijving

Volg ons op

LinkedIn
toggle_closeSluit

Top

vilans.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten