Twitter
Facebook
LinkedIn
Google+
E-mail

Laat die afwas vandaag maar staan

Vrijheid begint met ruimte voor aandacht

Op een mistige vrijdagochtend meld ik me om 7 uur in Lelystad. Ik loop vandaag mee met Marjan, woonbegeleider bij één van de kleinschalige woonvormen van een locatie voor verpleeghuiszorg. Ik moet even wachten, want ik val midden in de overdracht van de nachtdienst.

Ik drentel wat rond over de afdeling en dan zie ik haar. Een oude dame, mager en onvoorstelbaar broos. Blauwe plekken op haar lichaam. Ze zit op de grond en kijkt verwilderd en uitdrukkingloos voor zich uit. Ze draagt alleen een T-shirt. Ik schrik van het ontluisterende beeld. Voor zover ik nog niet wakker was, ben ik dat nu.

Vrijheid behouden

Even later stelt Marjan dat beeld bij. Natuurlijk is het confronterend om mensen zo te zien. Maar het alternatief is dat ze worden gefixeerd in bed of een stoel. Met als gevolg vaak nog meer onrust of paniek en uiteindelijk nog meer vrijheidsbeperking of gedragsmedicatie. Deze organisatie heeft er nu juist voor gekozen mensen zoveel mogelijk hun vrijheid te laten behouden of terug te geven. Ook als dat betekent dat ze af en toe vallen en kneuzingen oplopen. Ook als dat betekent dat ze even moeten wachten tijdens de overdracht en er dan wat minder toonbaar bij zitten.

Slimme technologische oplossingen

Marjan runt vandaag, samen met een stagiair, deze locatie met 7 bewoners. In veel diensten werken de collega’s hier alleen. Dat vraagt om slim organiseren van je werk en slimme technologische oplossingen. Zoals een polsbandje dat een signaal afgeeft waardoor de deur sluit. Biodynamische lampen die bijdragen aan een gezond dag- en nachtritme. Een signaal als een bewoner uit bed komt ‘s nachts. Samen met bewoners en familie bekijken de medewerkers hoe ze de zorg zo kunnen organiseren dat het aansluit bij ieders behoeften en zoveel mogelijk vrijheid biedt.

Gevoel van vrijheid

Die vrijheid straalt de locatie ook uit. Open ruimtes, een frisse nieuwe inrichting, een prachtige ‘gevoelstuin’ met doordachte looproutes, veel planten en speelkunst en een prettige sfeer. Alles nodigt uit tot bewegen en geeft mij een gevoel van vrijheid. ‘Het werken in deze groep is een voortdurend zoeken naar het beste samenspel’, zegt Marjan. ‘Tussen de bewoners, hun familie, het team, de vrijwilligers die langskomen voor activiteiten én de inzet van slimme technologie.’

Tijd voor aandacht

We zijn intussen aanbeland bij een heer die aangekleed moet worden. Met veel aandacht en een passende bejegening zie ik Marjan zoeken naar wat hij zelf kan. ‘Natuurlijk gaat het sneller als ik zijn schoenen even aantrek. Maar het is zo belangrijk dat we de dingen die ze zelf kunnen ook zelf laten doen. Ook dat is vrijheid.’

Ik vraag Marjan naar haar grootste wens. Haar antwoord is kort en simpel: tijd. Tijd om aandacht te geven en tijd om daarvoor de rust te nemen. Daar begint kwaliteit van zorg. ‘Dan moet die afwas of dat telefoontje maar wachten’, zegt Marjan. ‘Ik wil gewoon het beste voor de mensen, zij zijn al 20 jaar mijn drijfveer.’ Ik geloof haar onvoorwaardelijk.

Vrijheid begint met ruimte voor aandacht

Dubbel gevoel

Toch stap ik met een dubbel gevoel weer in de auto aan het einde van de dag. Komt het door de dagstructuur? Natuurlijk is het praktisch om samen om 9.00 uur te ontbijten en om 10.30 uur koffie te drinken. Maar ik wil liever zelf bepalen hoe ik mijn dag indeel. Of zou er toch weer vanzelf structuur ontstaan als iedereen zijn gang kan gaan? Kiezen mensen dan in vrijheid toch weer voor structuur? Ik denk ook aan de bewoner die uit volle borst een eigen lied over Parijs aanhief tijdens het ontbijt. Hij voelde zich behoorlijk vrij, maar voor de andere bewoners kan het beklemmend zijn.

Vrijheid heeft vele gezichten

Ik denk dat vrijheid vele gezichten heeft en dat ruimte voor aandacht de sleutel is. Dat moeten we faciliteren. Efficiënt en op maat met alle betrokkenen en alle technologische mogelijkheden, zeker als je in je eentje verantwoordelijk bent voor 7 zorgafhankelijke mensen. Laten we alsjeblieft die deur van het slot houden, letterlijk en figuurlijk. Laten we ervoor zorgen dat zorgmedewerkers zich niet hoeven te verantwoorden voor een vuile vaat of bevlekte kleding. Maar laten we ze wel eigenaarschap geven over aandacht.

Meer informatie over vrijheid en technologie

Deel deze pagina op Twitter Deel deze pagina op Facebook Deel deze pagina op LinkedIn Deel deze pagina op Google+ Deel deze pagina via E-mail Deel deze pagina via WhatsApp

Wij horen graag uw mening. Laat uw reactie achter.

Wilt u een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.vilans.nl].

We willen graag weten met wie we in gesprek gaan, daarom vragen wij uw naam en e-mail. Uw e-mailadres zal niet online geplaatst worden.

Plaats het getal '591' in onderstaand controle veld.

Mantelzorger en oudere dame lezen een krant

Contact

030 789 23 00

Bezoekadres

Catharijnesingel 47
Postbus 8228
3503 RE Utrecht

Routebeschrijving

Volg ons op

LinkedIn
toggle_closeSluit

Top

vilans.nl gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten