Hilair Balsters

Hilair Balsters

De proeverij van NLdoet

NLdoet komt er weer aan. Op 10 en 11 maart gaat Nederland weer massaal aan het vrijwilligerswerk. Met plezier. En wie weet smaakt dat naar meer, deze proeverij. Want dat het smakelijk is heb ik persoonlijk vaak, in verschillende ‘rollen’, ervaren.

08-03-2017

Zus

Ik ontdekte al jong hoe leven met een beperking eruit kan zien. Mijn zus had het Downsyndroom. Ze was geliefd en mensen wilden graag in haar nabijheid zijn. Kinderen in buurt haalden haar op om met haar te spelen. Familieleden zorgden voor haar als wij met de rest van het gezin een weekje zonder haar op vakantie gingen. Op latere leeftijd verhuisde ze naar een Thomashuis. Ook daar zochten mensen haar op. Soms heetten die mensen ‘vrijwilliger’, maar soms ook niet. What’s in a name?

de proeverij van nldoet

Ziek

Op haar 43e werd mijn zus ziek. Alzheimer op jonge leeftijd en in een heftige vorm. Een verdrietige, verwarrende en intense periode. Ook toen waren er weer veel mensen die iets wilden betekenen. Met haar koffie drinken, haar naar de dagbesteding brengen, achterwacht zijn als wij of haar zorgondersteuners handen te kort kwamen. Vrijwilligers in alle soorten en maten. In alle verdrietigheid was deze periode ook een feest: een feest van verbinding, met haar als middelpunt. Met passie heb ik daarover geschreven in mijn weblog. Geheel vrijwillig.

Samen achter de computer

De tijd gaat verder. Ik ben inmiddels 50-plus en mag mezelf middelbaar noemen. Mijn moeder is midden 80 en ‘broos’. We organiseren mantelzorg voor haar en zoeken naar wie wat kan en wil doen. Het internet is voor mijn moeder een poort tot de wereld. Haar ‘Google-vaardigheid’ wil ze graag op peil houden, het liefst met iemand naast zich. Daarvoor hebben we een vrijwilliger gevonden. In een eerste gesprek benoemde ze dat zij en mijn moeder zo’n mooi gesprek hadden. Ook hier weer, net als bij mijn zus, de wederkerigheid. De vrijwilliger geeft, de oudere haalt. Maar net zo goed andersom. Je zou je ook de vraag kunnen stellen wie nu voor wie vrijwilliger is.

Hospice

Zelf was ik een aantal jaren vrijwilliger in een hospice. Een gewilde plek met wel 100 collega-vrijwilligers. Voor al deze mensen waren de hospice-gasten een bron van inspiratie. Zoals mevrouw R. In haar laatste levensweken deelde ik mijn lievelingsmuziek met haar. Ze werd er rustig en blij van en ik ook. Nieuwe mensen ontmoeten in de winter van hun leven is vaak waardevol en inspirerend, of je nu vrijwilliger bent of niet. In het hospice had ik veel te bieden maar minstens zo veel te halen. Fijne gesprekken, inspiratie en levenskunst. Dat had ik nooit willen missen.

Proeven en smaken

En nu dus NLdoet. Vrijwillig aan de slag en jezelf nuttig maken. Waar dan ook. De vrijwilliger mag zichzelf gelukkig prijzen. Vrijwillig nieuwe mensen ontmoeten, vrijwillig gewaardeerd worden, vrijwillig mooie momenten delen. Wie wil dat nou niet? Op NLdoet kun je daaraan proeven. Maar je bent wel gek als je dat de rest van het jaar niet voortzet, waar en hoe dan ook. Met dank aan alle (vaak kwetsbare) mensen die de vrijwilligers deze ervaring bieden. Hulde aan hen. En dank hiervoor namens alle vrijwilligers. Laat het naar meer smaken!

Hilair Balsters is coördinator Kennisplein Gehandicaptensector

Meer informatie over vrijwilligers

Meer informatie? Neem contact op met:

HilairSenior adviseur
Hilair
Balsters
Senior adviseur h.balsters@vilans.nl 06 22 81 00 70
Profiel
Persvragen? Neem contact op met afdeling communicatie via 06 460 433 51 of pers@vilans.nl