Henk Nies

Henk Nies

Ik ben de werkdruk: ervaringen leren iets anders

Een kleine 2 jaar geleden heb ik beleefd, een simulatie van hoe het is om dement te zijn. Het gaf me in minder dan een half uur een andere kijk op hoe het is om dement te zijn en zelfstandig te wonen.

29-06-2016

Die ervaring voegde iets toe: meer gevoel waar het bij mensen écht om draait dan via publicaties, gesprekken en in de zorg meelopen mogelijk is. Ik nam me voor om een stap verder te gaan en een paar dagen afhankelijk te worden, in een verpleeghuis.

Helemaal écht wordt de ervaring niet, zolang je gezond bent. Dat realiseerde ik me op voorhand. Maar ik moest er wel moed voor verzamelen!

Experiment met mijzelf als proefkonijn

Begin februari toog ik naar een verpleeghuis op de Veluwe om letterlijk aan den lijve te ervaren wat abstracte begrippen als eigen regie, privacy, respect en waardigheid inhouden. Een experiment met mijzelf als proefkonijn.

De Correspondent schreef erover. De betreffende journaliste Heiba Targhi Bakkali deed het experiment onlangs over in een Zeeuws verpleeghuis.

Het ervarend leren hangt in de lucht: journalisten, bestuurders en binnenkort verpleegkundigen en verzorgenden in de Participatiekliniek (pdf) deden en doen vergelijkbare dingen. En Hendrik Groen en Dimitri Verhulst schreven er hilarische boeken over.

Voortdurend reflecteren

Wat leerde ik ervan? In methodische zin, was het nuttig om tenminste om de 2 uur op te schrijven wat ik gedaan heb, wat ik ervaren had en waar die ervaring voor stond. Voortdurend reflecteren, ook op de zintuiglijke ervaring.

Daarnaast het ongemak dat je als gezond mens vrij intensieve zorg krijgt: ik was zelf deel van de werkdruk. Ook voelde ik in de relatie met verzorgenden en bewoners dat raar is om te doen alsof je niet veel kunt. Het gevoel lag helemaal bij mezelf. Ik ben verder strak in mijn handicap gebleven: niet stiekem lopend naar het toilet, maar in de rolstoel of in een tillift. Dan voel je hoe lastig het is om hulp te vragen. En het laatste punt was niet oordelen over anderen of het gebouw, maar alleen mijn eigen ervaring onderzoeken.

Eigen regie, is ook regie met je omgeving

Wat het inhoudelijk bracht, was vooral relativering. Bijna iedereen vroeg of ik niet veel had gemerkt van de bezuinigingen en van de werkdruk. Als cliënt heb ik niet of nauwelijks organisatiesores gemerkt. Zo professioneel moet het ook zijn. Anders voel je jezelf als ‘werkdruk’ nog meer bezwaard.

Wel voelde ik verantwoordelijkheid om de werkdruk die ik veroorzaakte hanteerbaar te maken voor het personeel. Eigen regie, is ook regie met je omgeving.

Ik realiseerde me verder toen ik bedlegerig was hoe ‘zo lang mogelijk thuis’ voor mij niet meer het ideaal is. De hele dag in je eentje thuis, zonder verwanten en maar wachten op iemand die je komt helpen, is niks voor mij. Doe mij maar een woonvorm waar je relaties kunt hebben, deel kunt uitmaken van een groep, waar je voor een kleinigheid kunt bellen, waar je met anderen iets kunt doen en iets kunt betekenen.

En ik vond een ritme en vaste momenten in de dag fijn vond. Ze geven je houvast in je afhankelijkheid, waardoor je meer eigen regie krijgt. Een beetje hospitalisatie is best goed voor mij! Tenslotte leerde ik dat ‘zorg geven, zoals je die voor jezelf zou wensen’, niet het goede uitgangspunt is. Als je afhankelijk bent, ga je andere dingen belangrijk vinden dan als gezond  mens. Kortom, niet te normatief zijn, was mijn grootste les. Elkaars (cliënt en zorgverleners) ervaringen bespreken en erover reflecteren helpt. Het voorkomt dat druk werk, werkdruk wordt!

Meer informatie over ...

Meer informatie? Neem contact op met:

HenkDirecteur strategie en ontwikkeling
Henk
Nies
Directeur strategie en ontwikkeling h.nies@vilans.nl 06 22 49 88 62
Profiel
Persvragen? Neem contact op met afdeling communicatie via 06 460 433 51 of pers@vilans.nl