Tara Koenders

Tara Koenders

Wat ik tegen mijn 15-jarige zelf zou willen zeggen

Gastvrouw in een verzorgingstehuis voor mensen met dementie. Het was mijn eerste vakantiebaantje toen ik 15 was. In dezelfde periode kreeg mijn oom dementie en veranderde hij langzaam van een zelfstandige man in iemand die niet meer wist waar hij was en niemand meer leek te kennen.

Net zoals bij andere mensen in mijn omgeving, riep het omgaan met dementie allerlei vragen op. Moet je met iemand mee praten of juist corrigeren wanneer hij het over een niet-bestaande afspraak heeft? En hoe kon ik mijn tante ondersteunen voor wie de zorg steeds zwaarder werd?

En nu? Adviseur!

Deze ervaringen hebben ertoe bijgedragen dat ik nu vanuit Vilans als adviseur actief ben bij diverse dementieprojecten, waaronder het project ‘Betekenisvol leven en dementie’ en ‘Dementiezorg voor Elkaar’. Dit programma ondersteunt samenwerkende professionals van uiteenlopende disciplines die de zorg en ondersteuning voor mensen met dementie willen verbeteren.

Moet je meepraten met iemand met dementie of hem juist corrigeren wanneer hij het over een niet-bestaande afspraak heeft?

Richting en helderheid

Vanuit ‘Dementiezorg voor Elkaar’ ondersteun ik onder andere samenwerkingsverbanden die tegen knelpunten aanlopen. Zo was bij het netwerk Flevoland het gevoel om samen ergens voor te gaan wat weggezakt. Dit kwam door wisselingen op managementniveau en in de functie van ketenregisseur. Hoe verder?

Bij de start van het project heb ik met de verschillende stakeholders gesproken om de urgentie te toetsen. We zijn met mantelzorgers en mensen met dementie het gesprek aangegaan om te horen wat zij nu echt belangrijk vinden en hoe een keten daarbij kan ondersteunen! Vervolgens hebben we afgesproken om een meerjarenplan op te stellen om meer richting en helderheid aan het netwerk te geven. Het resultaat? Een mooi startdocument waarvan iedereen nieuwe energie kreeg. Meer over dit proces kun je lezen in het interview met ketenregisseur Wendela Gort Erbrink.

Dementienetwerk

Wat ik ook tegenkom, is dat steeds meer dementienetwerken zich naast de zorg, ook op het onderdeel welzijn richten. Hier ligt een belangrijke rol voor de gemeente. Bij de dementienetwerken waar ik bij betrokken was, zie ik veel diversiteit. Sommige gemeenten nemen een actieve rol aan, bijvoorbeeld door het meefinancieren van het dementienetwerk. Andere gemeenten stellen zich terughoudender op. Een reden hiervoor kan zijn is dat zij geen doelgroepenbeleid hanteren.

‘De schotten kunnen we niet wegdenken’

Wat de rol van de gemeente ook is, het is belangrijk om met elkaar het gesprek te blijven voeren, het onderwerp steeds opnieuw te agenderen en te onderzoeken hoe de zorg en ondersteuning optimaal georganiseerd kunnen worden. De schotten kunnen we op dit moment niet wegdenken, maar door goed met elkaar samen te werken en elkaar te vertrouwen, kunnen we de zorg en ondersteuning wel makkelijker en beter maken.

15-jarige Tara

Wat zou ik mezelf graag als 15-jarige de kennis en kunde geven die ik nu bezit. Wat zou ik meer voor mijn tante hebben kunnen doen als iemand mij had weten te vertellen hoe ik haar had kunnen ondersteunen. En moet je meepraten met iemand met dementie of hem juist corrigeren wanneer hij het over een niet-bestaande afspraak heeft? Dat weet ik wel, maar verklap ik liever niet. Het antwoord is namelijk te vinden door de online test op www.samendementievriendelijk.nl te doen. Door allemaal deze test te doen, vergroten we onze kennis en leren we beter omgaan met dementie. Zo zorgen we ervoor dat Nederland  dementie-vriendelijk wordt. Nog zoiets waar ik als 15-jarige vast blij van geworden zou zijn.

Meer informatie over dementie

Meer informatie? Neem contact op met:

TaraSenior Adviseur
Tara
Koenders
Senior Adviseur t.koenders@vilans.nl 06 14 00 61 33
Profiel
Persvragen? Neem contact op met afdeling communicatie via 06 460 433 51 of pers@vilans.nl