Naar hoofdinhoud

’Deze beleidsomslag is juist nú hard nodig’

Als we niet nú in beweging komen, dan loopt de zorg voor ouderen vast. Het aantal mensen dat zorg kan verlenen is helaas onvoldoende om de groei in vraag bij te houden. We moeten nu een omslag maken om te voorkomen dat er in de toekomst onvoldoende zorg is voor ouderen. Dit schrijft Vilans-bestuurder Mirella Minkman afgelopen zaterdag in De Telegraaf.

Ik ben voorstander van het nieuwe overheidsbeleid voor wonen, ondersteuning en zorg voor ouderen. Je kunt namelijk wel willen dat alles blijft zoals het nu is, maar dat is de ogen sluiten voor de realiteit. Om ouderen van de toekomst een volwaardig leven met goede zorg te kunnen blijven bieden, is nu actie nodig. En dus moeten we niet alleen de zorg, maar ook de samenleving anders inrichten.

Thuis als het kan

Dit beleid gaat daarom niet alleen om zorg. Het gaat juist ook om wonen in een veilige omgeving die bij een oudere past. Want wie wil er nu liever in een ziekenhuisbed sterven dan thuis in je eigen bed?

Extra verpleeghuizen bouwen waar je niet voldoende personeel voor kunt vinden is niet het juiste antwoord. Wat we wel moeten doen is de samenleving zo herinrichten dat ouderen daarin voldoende ondersteuning krijgen. Met vrijwilligers, mensen dichtbij en een betere organisatie van welzijn en zorg in samenhang is meer mogelijk. En voor wie het thuis echt niet meer kan, moet zorg elders wel beschikbaar blijven. Niet iedereen is hetzelfde en niet iedereen heeft dezelfde mogelijkheden.

Buikpijnpunt

Voor deze omslag is een buikpijnpunt voor mij wel dat onze mantelzorgers en vrijwilligers niet overbelast raken. Mensen zijn tot veel bereid, maar de rek is niet oneindig. We zien nu al dat het vaak zwaar is. Alles wat digitalisering kan ondersteunen, moeten we daarom benutten. De inzet van technologie wordt nu vaak neergezet als een tegenstelling. Dat de robot de zorgmedewerker vervangt, of dat we ouderen afschepen met een tablet of zo. Maar daar gaat het helemaal niet om. Technologie is echt veel meer dan een robotje. Het is bijvoorbeeld ook slimme signalering dat er iets aan de hand is bij iemand thuis. Of een tracker zodat iemand toch veilig naar buiten kan. Of een valrisico beperken door een slimme vloer met sensoren. Maar ook hier zijn nog stappen te zetten. Het is maatwerk. Bij mijn ouders van bijna 80 ligt de iPad ongebruikt in de lade, hoewel er ook genoeg mensen van die leeftijd zijn waarbij dat niet zo is. Technologie zal steeds normaler worden en zorgmedewerkers steeds beter helpen in hun belangrijke werk.

Een grote uitdaging bij deze aanpak is ons minder laten hinderen door de schotten en afbakeningen binnen de zorg en samenleving. Financiers of overheden mogen dat niet belemmeren. Welzijnswerk en ouderenzorg kunnen nog veel beter met elkaar samenwerken, en ziekenhuizen moeten zich realiseren dat ze de wijk in moeten en niet goed kunnen functioneren zonder de thuiszorg en de wijkverpleging. Het moet echt samen.

Bevlogenheid

En dat is dus wat anders dan alleen naar de overheid of de zorgsector kijken. Als je iets kunt zien aankomen, dan is het wel dat je ouder wordt. Daar kun je je tijdig op voorbereiden en dat hoef je niet volledig bij iemand anders op het bord te leggen. Er is nog steeds enorm veel bevlogenheid, warmte en inzet bij de mensen in de zorg. We kunnen hen er niet alleen voor laten staan.

Bron

De Telegraaf