De 3 perspectieven op opendeurenbeleid
Gepubliceerd op: 20-02-2025
De impact van het openen van de deuren is voor iedere zorginstelling anders. Jeroen Schumacher, programmamanager zorg & dwang bij Vilans, schrijft in 3 delen over opendeurenbeleid. In dit derde en laatste deel gaat het over 3 perspectieven: de cliënt, de jurist en de zorg(professionals).
De casus
Een zorgaanbieder uit Noord-Nederland aan de lijn over de inconsequenties van actueel zorgbeleid. De casus: 'De Wzd (Wet zorg en dwang) vraagt van ons opendeurenbeleid te organiseren. Tegelijk is de familie inschakelen om te reageren op een gps-signaal van de buiten (te ver) wandelende bewoner juridisch een niet begaanbaar pad.'
En daar sta je dan met je goede bedoelingen als zorgaanbieder. Hoe ga je hiermee om? Ik kom op 3 perspectieven: de bewoner, de jurist en de zorg(professional).
De bewoner, de cliënt
Dit is het perspectief van het leven. Alledaags leven voor jou en voor mij, waarin je kunt gaan en staan waar je maar wil. En dat willen we. Een zo gewoon mogelijk leven, ook voor bewoners of cliënten in de langdurige zorg, al dan niet met gedragsproblematiek. Met maatwerk in het aanbod, aangepast op het individu. Welke zorgaanbieder heeft dat niet in zijn vaandel staan?
Disclaimer op dit mooie ideaal: de bewoner wil vandaag dit en morgen dat. 'Wie heeft gezegd dat ik consequent moet zijn?', sprak Marco van Basten, die als trainer kritiek kreeg omdat hij zowat iedere week een ander team het veld in stuurde. De mens is niet consequent, ook bewoners (én naasten) lijden aan dit euvel.
De jurist
Hier winnen we advies in op de zuivere redenering. Juristen zijn erin getraind te wijzen op de precieze werking van de wet én op de voetangels die er mee gepaard gaan. Lekker feitelijk en daarmee een baken van helderheid om richting te bepalen in complexe situaties. Toch?
Disclaimer op de gewenste klare lijn: de ene wet is de andere niet. Kijk je naar de Wzd vanuit mensenrechten, dan is vrij bewegen een no-brainer, ook buiten de instellingsmuren. Kijk je naar aansprakelijkheid, dan blijkt gps volgens de jurist van de eerder genoemde zorgaanbieder altijd de verantwoordelijkheid van de eigenaar: de zorgaanbieder. Ook dus als je net met familie de prima afspraak hebt gemaakt dat de verdwaalde dierbare opsporen op straat hun taak is.
Lees het volledige artikel op Zorgvisie.
Lees meer
Lees ook de eerdere blogs van Jeroen Schumacher over het opendeurenbeleid: