Open deuren bij De Vijverhof: iedereen is vrij, tenzij…

Iedereen is vrij, tenzij… 

Om het nieuwe opendeurenbeleid bij zijn medewerkers te introduceren nam teamleider Adrie Seip hen mee in het verhaal van vroeger. Hij vertelde dat wanneer zorgmedewerkers bang waren dat hun cliënten 's nachts uit bed zouden vallen, ze een zogenoemde Zweedse Band met een slotje omdeden om zeker te weten dat ze veilig waren.

Met de tijd ontstond er een nieuw inzicht: bewoners moeten niet alleen veilig zijn, maar ook de vrijheid krijgen om te kunnen bewegen. De angst bij zorgmedewerkers dat zij verantwoordelijk zijn wanneer een cliënt valt, nam af. Adrie: 'Je zult zien dat het alleen maar heel veel gaat opleveren in de toekomst en dat het alleen maar ten goede komt aan het welzijn.' Toen is het nieuwe beleid ontstaan. De deuren zijn geopend en 'Iedereen is vrij, tenzij...'.

Bekijk de video over open deuren bij De Vijverhof:

Opstartfase

Stefanie de Hoog, verpleegkundige bij De Vijverhof, vertelt dat ze de open deuren best lastig vond in het begin: 'Je moet om 12 uur die pillen geven en nu is de cliënt er niet. Moet ik diegene dan gaan zoeken?' Dit soort knelpunten werd direct besproken in het team.

Daarnaast hebben ze gekeken hoe ze de afdeling zo aantrekkelijk mogelijk konden maken. Met als doel dat cliënten de afdeling niet eens willen verlaten. De Vijverhof heeft een nieuw interieur en een mooie kleur op de muur, voor een gezellige uitstraling en een warme sfeer in huis.

Open deuren

De verwachting van mensen bij een opendeurenbeleid is vaak anders dan de wekelijkheid. Mandy van Weelie, medewerker Welzijn, vertelt: 'Sommige mensen hebben in hun hoofd dat bewoners in de polonaise voor de deur staan om naar buiten te gaan. Maar in de praktijk is dat niet zo.' In de praktijk blijken maar een paar bewoners vrijheid te willen of nodig te hebben.

'Wat vaak veel onrust geeft, is een gesloten deur', gaat Mandy verder. Een deur die niet open gaat, kan best wat frustratie oproepen bij bewoners. Dat kan leiden tot onbegrepen gedrag of signaalgedrag. Wil iemand toch graag naar buiten, maar kan die persoon niet zelfstandig naar buiten gaan? Dan loopt er een medewerker van De Vijverhof mee.

Medewerkers en naasten betrekken

Adrie benadrukt dat het belangrijk is om vanaf de eerste plannen medewerkers en naasten van bewoners te betrekken bij het nieuwe beleid. 'We willen hier naartoe. Wat hebben we dan nodig aan materialen en systemen en hoe kunnen we helpen dat jullie je er ook prettig bij voelen?'

Ook geeft hij als tip dat tijd niet leidend moet zijn bij het invoeren van een opendeurenbeleid. 'Bij ons is het ook zo geweest dat we wilden starten, maar het systeem nog niet vertrouwden. Toen zijn we 2 maanden later begonnen.'

Er zijn veel gesprekken geweest met alle medewerkers van De Vijverhof. Maar ook met familie en naasten van cliënten. Daarnaast hebben ze de omgeving op de hoogte gebracht over het nieuwe beleid, zoals de gemeente en het naastgelegen winkelcentrum. Ze hebben bijvoorbeeld ideeën ingediend bij de gemeente om de omgeving van de zorgorganisatie veiliger te maken.

Echte vrijheid

Ook bij De Vijverhof gaat het weleens fout dat een cliënt verder gaat dan de leefcirkel. Maar ook dan is de cliënt makkelijk terug te vinden, omdat te zien is waar de cliënt zich op dat moment bevindt. Adrie: 'Open deuren, dat is dus gewoon de deuren open. Geniet van buiten, maak gebruik van de omgeving.'

Het liefst zou Adrie geen leefcirkels meer willen hebben. Zijn wens is een goed systeem, waarmee ze cliënten makkelijk terug kunnen vinden wanneer dat nodig is. 'En dan hebben we het over echte vrijheid.'