Else Stapersma

Else Stapersma

Zijn we met z’n allen registratie moe?

Kamer en staatssecretaris zijn het er tijdens het Kamerdebat van 18 november over eens dat de . Eén van de manieren om de kwaliteit te verbeteren  is door het verlagen van de registratielasten, zodat zorgmedewerkers meer tijd hebben voor de cliënt. 

Deze blog is geschreven door voormalig Vilans-adviseur Sabina Mak. Zij was Vilans-adviseur op het gebied van Betaalbare zorg en kwaliteit.

Dat populaire concert, die unieke zonsondergang, een congres waar je hebt gesproken, de allereerste barbecue van het jaar. Alles wat we tegenwoordig meemaken, leggen we vast op Facebook, Instagram of Twitter. Anders lijkt het wel alsof het niet is gebeurd. Jij was erbij, hebt het gezien! En dat moet iedereen weten. Een trend die in de zorg al jaren geleden zijn intrede heeft gedaan.

Registratielast stijgt: vastleggen wat je hebt vastgelegd

Vorige week in de uitzending Pauw zei een zorgmedewerkster hier het volgende over: “Wij vinden kwaliteit van zorg iets heel anders dan de vele papieren lijstjes die we moeten invullen voor de inspectie. We zijn veel tijd kwijt aan het invullen van die onzinlijsten in plaats van aan onze cliënten.”

Dat het vastleggen, ofwel registreren in de zorg, de pan uit rijst, bleek ook uit een onderzoek van V&VN en NOS. Uit dit onderzoek komt naar voren dat 87% van de respondenten meer of veel meer last heeft van registratielast dan vijf jaar geleden. 92% vindt dat registratie is doorgeschoten en ervaart registreren vaak als overbodig. Als ik ernaar vraag bij zorgmedewerkers, hoor ik dat zij niet alleen moeten registreren wat ze hebben gedaan maar ook of ze bepaalde dingen wel hebben gezien, besproken en vastgelegd. Vastleggen wat je hebt vastgelegd (soms in drie verschillende systemen). Oké, dan snap ik wel waar die registratielasten vandaan komen.

Registreren kost tijd

De registratielast zit ‘m, denk ik, enerzijds in de (tijd)investering van het registreren. Verpleegkundigen en verzorgenden hebben meestal niet voor dit vak gekozen om achter een computer te zitten. Het gaat daarom snel wringen als zij veel tijd kwijt zijn met registreren en de balans zoek is met tijd voor cliënten. Anderzijds hoor ik dat het vele registreren het gevoel geeft dat zij zich krampachtig moeten verantwoorden, wat uiteraard ook een last met zich meebrengt.

Waar komen die vele registraties vandaan? Wie legt ze op en wat hebben ze als doel? Dat is wat Vilans, Abvakabo FNV, Nu’91, VGN, CNV, V&VN en VWS voor de themagroep 'Verspilling in de Zorg' hebben geïnventariseerd. Niet met als doel om weer een , maar om te kijken waar de grootste lasten zitten en welke concrete goede voorbeelden en aanbevelingen er al zijn om deze lasten te verlichten.

Belang voor cliënt onduidelijk

Hiervoor hebben we gekeken naar goede voorbeelden uit ERAI (Experiment Regelarme instellingen) en andere good practices van zorgaanbieders die hun papierlast al hebben teruggebracht. Uit deze inventarisatie blijkt dat niet alleen de zorgkantoren, inspectie en de overheid registraties opleggen; ook zorgaanbieders zelf leggen hun zorgmedewerkers lijsten op die niet wettelijk verplicht zijn en waarvan het belang voor de cliënt onduidelijk is. Er zijn dus verschillende partijen die kritisch moeten kijken naar de registraties die zij bij de primaire zorgmedewerkers neerleggen. De aanbevelingen en goede voorbeelden staan in een handzaam rapport dat zeer binnenkort uitkomt.

Aanbeveling 1: Zeer kritische blik op registraties

Eén van die aanbevelingen is om registraties af te schaffen wanneer deze geen waarde hebben voor de cliënt. Het zijn bijvoorbeeld de lange lijsten met standaard controles die erin zijn ‘geslopen’ om bepaalde risico’s uit te sluiten. Maar kun je alles uitsluiten door het invullen van een checklijst of ontneem je zorgverleners hiermee het vermogen hun eigen professionele blik en creativiteit in te zetten? Begrijp mij niet verkeerd, ik vind dat we registraties in de zorg niet zomaar moeten afschaffen. Maar ik vind dat we in de toekomst kritischer moeten kijken naar wat en hoe vaak zorgverleners moeten registeren en vooral wat we vervolgens met die metingen doen.

Aanbeveling 2: Van wantrouwen naar vertrouwen

Pia Dijkstra zegt hier in het debat het volgende over: “We moeten oppassen dat we niet weer in dezelfde val trappen. Dat betekent dat we vertrouwen moeten geven aan de verpleegkundigen en de verzorgenden. Dit vraagt om een open cultuur, waarin bewoners en personeel niet bang zijn om hun mening te geven.”

Ik ben het met mevrouw Dijkstra eens, we moeten van wantrouwen naar vertrouwen in de zorg. Hopelijk gaan de concrete aanbevelingen en goede voorbeelden uit het rapport daar een steentje aan bijdragen. Want ook als ik het niet heb vastgelegd op Facebook, Instagram of Twitter, dat gave concert heb ik, hoogstwaarschijnlijk nog véél beter en intenser gezien. En zo zou ik het ook graag zien voor alle zorgmedewerkers en cliënten in de langdurige zorg.

Meer weten?

Vilans blogt over de kwaliteit en de houdbaarheid van de verpleeghuiszorg. Zo dragen we bij aan het debat over de problemen en de mogelijke oplossingen. Lees ook de blog:

Meer informatie? Neem contact op met:

ElseSenior Adviseur
Else
Stapersma
Senior Adviseur e.stapersma@vilans.nl 06 22 81 07 16
Profiel
Persvragen? Neem contact op met afdeling communicatie via 06 460 433 51 of pers@vilans.nl